پرسش‌ها با دسته‌بندی (زبان فارسی => زبان فارسی => شعر)

در بیت  "چنین گفت پیری پسندیده هوش / خوش آید سخنهای پیران به گوش"   چه نوع آرایه تکرار وجود دارد؟  

طالب زر گشته جمله پیر و خام لیک قلب از زر نداند چشم عام پرتوی بر قلب زن خالص ببین بی محک زر را مکن از ظن گزین گر محک داری گزین کن ور نه رو نزد دانا خویشتن را کن گرو یا محک باید میان جان خویش ور ندانی ره مرو تنها تو پیش ✏ «مولانا»  

ای شهسوار امر قل ای پیش عقلت نفس کل / چون کودکی کز کودکی وز جهل خاید آستین شاعر چگونه رابطه بین عقل و نفس را به تصویر می‌کشد؟ چرا نفس را به کودک تشبیه می‌کند؟

چون بیندش صاحب نظر صدتو شود او را بصر / دستک زنان بالای سر گوید که یا نعم المعین در بیت بالا  "صاحب‌نظر" چه کسی است و چرا دید او صدتو می‌شود؟ "نعم المعین" به چه معنایی در اینجا اشاره دارد؟

ایام شباب است شراب اولیٰتر با سبزخَطان، بادهٔ ناب اولیٰتر عالم همه سر به سر رباطیست خراب در جای خراب هم خراب اولیٰتر در بیت "در جای خراب هم خراب اولیٰتر"، تکرار واژه "خراب" چه آرایه‌ای را ایجاد کرده است؟

سوالات زیر با توجه به بیت : بر خوان حق ره یافت او با خاصگان دریافت او / بنهاده بر کف‌ها طبق بهر نثارش حور عین "خوان حق" چه مفهومی در عرفان دارد؟ نثار حور عین چه نقشی در این بیت ایفا می‌کند؟

همه صیدها بکردی، هله، میر! بار دیگر / سگ خویش را رها کن که کند شکار دیگر در این بیت، شاعر از چه استعاره‌هایی استفاده کرده است؟ منظور از "سگ خویش" در این بیت چیست؟

در بیت چون ذره‌ها اندر هوا خورشید ایشان را قبا بر آب و گل بنهاده پا وز عین دل برکرده سر مولانا چه تصویری از ارتباط عاشقان با خورشید حقیقت ارائه می‌دهد و ذره‌ها در هوا چه معنای نمادینی در عرفان دارند؟

در بیت سلطان من خدا را زلفت شکست ما را تا کی کند سیاهی چندین درازدستی شاعر از چه چیزی به عنوان تشبیه استفاده کرده است؟

 در بیت تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی آن روز دیده بودم این فتنه‌ها که برخاست  به چه چیزی شخصیت داده شده و چگونه؟