کس نیارد که کند جور در اقبال اتابک تو چنین سرکش و بی چاره کش از خیل کدامی؟

درود.

این بیت از یکی از غزلیات سعدی است و در مدح و ستایش  اتابک ابوبکر بن سعد بن زنگی، حاکم وقت فارس، سروده شده است.

سعدی در این بیت، شکوه و قدرت اتابک را چنان توصیف می‌کند که امنیت و عدالتِ حاکم بر قلمرو او، جایی برای ستمگری باقی نگذاشته است.