دیکشنری
جدیدترین پیشنهادها
خدای هومبان ( Humban یا Khumban ) یکی از مهم ترین خدایان تمدن باستانی عیلام بود. او به ویژه در اواخر دوره عیلام ( حدود سده های ۸ تا ۶ پیش از میلاد ) ...
ملکه سیبیل اورشلیم ( Sibylla یا Sybil ) یکی از مهم ترین و بحث برانگیزترین شخصیت های دوران جنگ های صلیبی بود. او از سال ۱۱۸۶ تا زمان مرگش در ۱۱۹۰ ملکه ...
پاریس از ۲۷ مرداد ۱۳۷۹ با تهران ، خواهر خوانده شده. و یکی از شهرهای خواهر خوانده تهران است.
در طول تاریخ، گزارش های معتبری وجود داشته که در آن ها از آسمان ماهی، قورباغه، خرچنگ یا حتی عنکبوت باریده است. دانشمندان معتقدند که گردبادهای آبی یا ...
تله توسیدید ( Thucydides Trap ) مفهومی در روابط بین الملل است که توضیح می دهد وقتی یک قدرت نوظهور برای جایگزینی یک قدرت مسقر ( هژمون ) رشد می کند، تر ...
جدیدترین ترجمهها
جدیدترین پرسشها
جدیدترین پاسخها
سلام ببخشید ضمیر I که به معنای من هست حتی اگر وسط جمله هم بیاد بزرگ نوشته میشود؟ ممنون
درود. بله، ضمیر I در انگلیسی همیشه با حرف بزرگ نوشته میشه.فرقی نداره وسط جمله باشه یا اولش.
هر چند برون بود ز امکان در زیر گلیم طبل پنهان ✏ جامی
به نظرم اصطلاح (آب زیر کاه) برای این شعر مناسب باشد. چرا که این اصطلاح به کسی یا چیزی گفته میشود که ظاهری آرام و بیخطر دارد، اما در باطن نقشهای دارد یا در حال انجام کاری است که از چشم دیگران پنهان مانده است.
دور است به پیش دانش اندیش از کارد تراش دسته خویش ✏ جامی
درود. به نظرم معنای بیت جامی این است که آدم نادان با دست خودش به خودش آسیب میزند یا کسی که ابزار خطرناک را دست بگیرد، خودش زیان میبیند. یک ضرب المثل معروف معادل آن میتواند مثل(تیشه به ریشه خود زدن) باشد.
احتمالا برای شما هم پیش اومده که بعد از حادثه ای ترسیده باشید و رنگتون پریده باشه (به خصوص در کودکی)، فورا یکی از اطرافیان، یه قطعه طلا (مثلا انگشتر) داخل یه لیوان آب انداخته و به شما گفته از آب ...
درود. این یک باور عامیانه ست و هیچ پشتوانه علمی ندارد. در بسیاری از فرهنگهای قدیمی، ترس شدید یا شوک رو نوعی خروج انرژی تفسیر میکردند. طلا بهعنوان فلزی خالص و ارزشمند نماد برگرداندن این نیرو بوده. ...
چه کسی این شعر را سروده و معنای آن چیست؟ همان بود رستم كه ديو نژند ببردش به ابر و به دريا فكند سُته شد ز هومان به گرز گران زدش دشتبانی به مازندران زبون كردش اسپنديار دلير به كُشتيش آورد سهراب زير
درود. این شعر از ( گرشاسب نامه) اسدی توسی ست. در موردزنجیره ای از داستانهای حماسی ایران است که در شاهنامه فردوسی هم اومده: ( همان رستمی که دیوان و موجودات اهریمنی را به زمین زد ...