اشعار بابا طاهرعریان به کدام گویش سروده شده؟

در میان دوران‌های شعر پارسی، قرن ششم هجری از جهاتی بسیار مهم و با اهمیت است، یک جهت بارز آن پر باری و غنای شعر پارسی و ظهور و کثرت شاعران بزرگ و مراکز ترویج و گسترش شعر و تشویق شاعران است که این خود سبب دوام شعر شده که نه تنها در حملۀ مغول در آغاز قرن هفتم سستی و زوالی پیدا نکرد، بلکه موجب تحولی بزرگ در شعر شده است و به شاعران قرن هفتم و بعد از آن منتقل گردیده است. در این دوره سه سبک بر ادبیات و شعر حاکم است که عبارت است از: 
۱. سبک خراسانی؛ 
۲. سبک آذربایجانی؛ 
۳. سبک بینابین. 

شيخ بهايی در عربی هم شاعری چيره دست و زبان دانی صاحب نظر بوده و آثار نحوی و بديع او در ادبيات عرب جايگاه ويژه ای دارد. مهمترين و دقيقترين اثر او در نحو، الفوائد الصمديّه معروف به صمديّه است كه بنام برادرش عبدالصمد نگاشته و جزو كتب درسی در مرحله متوسط علم نحو در حوزه‌های علميّه است. اشعار عربی بهائی هم شايان توجه بسيار است. معروفترين و مهمترين قصيده او در مدح صاحب الزّمان عليه السلام است كه هر گونه شبهه را در اثناعشری بودن وی برطرف ميسازد. بهائی در ارجوزه سرايی نيز مهارت داشت و دو ارجوزه شيوا نگاشت، يكی در وصف شهر هرات به نام هراتيه يا الزّهره، و ديگر ارجوزه ای عرفانی موسوم به رياض الارواح، از وی باقيمانده. دوبيتی های عربی او نيز از شهرت و لطافت بسياری برخوردار بوده كه بيشتر آنها در اظهار شوق نسبت به زيارت روضه مقدّسه معصومين عليه السلام است. بخش مهمی از اشعار عربی بهائی، لُغَز و معمّاست. 
از نصايح شيخ بهايی به فرزندش 
اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست. 
اگر بسيار كار كند، ميگويند احمق است. 
اگر كم كار كند، ميگويند تنبل است. 
اگر بخشش كند ميگويند افراط ميكند. 
اگر ثروت اندوزی كند، ميگويند بخيل است. 
اگر ساكت و خاموش باشد ميگويند لال است. 
اگر زبان آوری كند، ميگويند وراج و پر روست. 
اگر روزه بدارد و شبها نماز بخواند ميگويند رياكار است. و اگر نماز نخواند ميگويند كافر و بی دين است. پس فرزندم نبايد به حمد و ثنای مردم اعتنا كرد و جز از خداوند نبايد از كسی ترسيد/ برگرفته از كتاب: زندگينامه ى رجال و مشاهير. 

الهی به مستان ميخانه ات 
بعقل آفرينان ديوانه ات 
به دردی كش لجهٔ كبريا 
كه آمد به شأنش فرود انّما 
به درّی كه عرش است او را صدف 
به ساقی كوثر، به شاه نجف
از رضی الدین آرتیمانی 

با درود. گزینه هیچکدام صحیح است. 

زیرا اشعار باباطاهر به گویش همدانی سروده شده است. 

گزینه لری هم منتسب است ازنظر سنتی شمال غرب بعضی گفته اند که دقیق نیست.اما  از نظر  زبان شناسی  علمی نزدیک میباشد. 

گزینه ج لری بوده  🌻  

درود بر شما

بیشتر به گویش لری نزدیک است