از عنبر و بنفشه ی تر بر سر آمده ست آن موی مشکبوی که در پای هشته ای

از منظر احساسی اینگونه که میفرماید: زیباییِ تو چنان نافذ است که حتی از دورترین و پایین‌ترین نقطه (پاها-موهای ریخته بر زمین)، بر بالاترین نقطه وجود من (سر - هوشیاری) چیره می‌شود و مرا با عطری از جنس عنبر و بنفشه مست و مغلوب می‌کند.

این بیت توصیف‌گر  اوجِ تسلیم در برابر زیبایی‌ست.

البته از منظر عرفانی موضوع  متفاوت است.