یک بیت شعر برای "هر چی بکاری همونو بر میداری "

هرچه کنی به خود کنی،گر همه نیک و بد کنی.

هر چی ریختی تو آشت 

همون میاد تو کاست 

هرچه کنی بخود کنی گر همه نیک وبد کنی

باغی  که ثمر نکو نشان  داد

از شاخ نکوی باغبان  داد

تا بر شجری ثمرنکو دید

از آن شجرنهال خویش ببرید

تکثیر نمود به جویبارش

مانند چراغ شد ثمارش

در کام نشست انگبینش

خورد یار نکوی مه جبینش

شیرینی کام زگوهر اوست

خوش اصل ونسب یار دلجوست

هرمیوه که  تلخ میکند کام

زهراست بکام من در ایام

این شعر حکیم طوس ناب است

عفریته زنی اگر بخواب است

ناپاک بخواب مرده بهتر

زهر سخنش  نخورده  بهتر

بداصل اناث  یا ذکور است

در وقت خرید دیده کور است

هندونه سربسته بشکن.

گرنشکنی قلب خسته بشکن

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم بروید جو ز جو

که گر خار کاری سمن ندروی بگفتا گر این مرد بد می کند نه با من که با نفس خود می کند نه هرگز شنیدیم در عمر خویش که بدمرد را نیکی آمد به پیش

از مکافات عمل غافل مشو گندم از گندم بروید جو ز جو

ازکوزه همان برون تراود که دروست .

پسرکوندارد نشان از پدر توبیگانه خوانش ،مخوانش پسر 

هرکسی آن درود عاقبت کارکه کشت .

هرچه باهرکه کنی برتوهمان می گذرد .

انگشت مکن رنجه به درکوفتن کس ،تاکس نکند رنجه به در کوفتنت مشت .

ازمکافات عمل غافل مشو ،.  گندم ازگندم بروید جوزجو 

این جهان کوه است وفعل ماندا،.  سوی ماآید نداهاراصدا 

عاقبت گرگ زاده گرگ می شود . 

درود؛

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر

کای نور چشم من به جز از کِشته نَدرَوی

«حافظ»

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم بروید جو ز جو