پرسش‌ها با تگ (شعر فارسی)

| از آتش سودایت، دارم من و دارد دل ‏داغی که نمی‌بینی، دردی که نمی‌دانی ‏- رهی معیری  

تا که نبض از نام کی گردد جهان او بود مقصود جانش در جهان

ای هنرها گرفته بر کفِ دست عیبها بر گرفته زیرِ بغل تا چه خواهی خریدن ای مغرور روزِ درماندگی به سیمِ دغل

گر زرین کلاهی عاقبت هیچ اگر خود پادشاهی عاقبت هیچ اگر ملک سلیمانت ببخشند در آخر خاک راهی عاقبت هیچ

معنی این شعر لطفا کسی میدونه بگه  تو مگذار هرگز ره ایزدی /که نیکی از اویست و هم زو بدی  بترس از خدا و میازارکس/ ره رستگاری همین است و بس

 "تفنگ دسته نقره " در این شعر نماد چیه ؟ تفنگ دسته نقره م رو فروختم برا یاروم قبای ترمه دوختم

منظور مولانا از " مایه سودا" در این بیت ها چیه ؟ ای در دل من میل و تمنا همه تو واندر سر من مایه سودا همه تو هرچند بروی کار در مینگرم امروز همه توئی و فردا همه تو

نخستین بار که در برابرِ چشمان‌ام هابیلِ مغموم از خویشتن تازیانه‌خورد شش‌ساله بودم. و تشریفات سخت درخور بود: صفِ سربازان بود با آرایشِ خاموشِ پیاده‌گانِ سردِ شطرنج، و شکوهِ پرچمِ رنگین‌رقص و داردارِ شیپور و رُپ‌رُپه‌یِ فرصت‌سوزِ طبل تا هابیل از شنیدنِ زاری‌یِ خویش زردرویی نبرد.  

" دَواج دیبا" در بیت زیر یعنی چی؟ شب فراق نخواهم دَواج دیبا را که شب، دراز بُوَد خوابگاه تنها را ز دست رفتن دیوانه عاقلان دانند که احتمال نماندست ناشکیبا را

یک دو بیتی زیبا از باباطاهر   میشه بهم بگید؟