پرسش‌ها با تگ (شعر فارسی)

بسی کوشیدم اندر پادشایی مگر عیدی کنم بی‌روستایی ✏ «نظامی»  

چو روز آیینه خورشید دربست شب صد چشم هر صد چشم بربست ✏ «نظامی»  

به دستان می‌فریبندم نه مستم نیارند از ره دستان به دستم ✏ «نظامی»  

سپاه شب تیره بر دشت و راغ یکی فرش گسترده از پرّ زاغ فردوسی

شبیخون کرد و آمد سوی بهرام زره را جامه کرد و خود را جام ✏ «نظامی»  

چو سر پیچید‌، گیسو مجلس آراست چو رخ گرداند‌، گردن عذر آن خواست ✏ «نظامی»  

چو چشم تیر گر جاسوس گشتم به دکان کمان گر برگذشتم ✏ �نظامی�

سعادت خواجه‌ تاشِ سایهٔ  تو صلاح از جملهٔ  پیرایهٔ  تو ✏ «نظامی»  

چون غنچه تصویر، دلم جمع ز تنگی است  امید گشایش ز نسیم سحرم نیست  آیا در مصراع اول آرایه پارادوکس وجود داره؟؟ دلیل بر اثبات حرفتون؟؟

یکی از طوق خود مه را شکسته یکی مه را ز غبغب طوق بسته ✏ «نظامی»