پرسش‌ها با تگ (شعر فارسی)

بچه‌ها کسی می‌دونه عبارت شکرانه جان دادن کنایه از چیه؟ تو شعر خواجوی کرمانی دیدمش ک گفته گفتمش شکرانه را جان میدهم گفت خواجو حاجت شکرانه نیست ممنون میشم اگه کسی بلده به منم بگه

این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست از دیدهٔ شاهیست و دل دستوریست هر کاسهٔ می که بر کف مخموریست از عارض مستی و لب مستوریست ✏ «خیام»

اعماش خداعی بطیخ دوتو گرچ

آلت اسکاف غریمان یاوه تاز تیه سوزید

پس بگوید آفتاب ای نارشید چونک من..... شوم آید پدید

یک اسم با معنا و مفهوم ادبی برای یک کانال تلگرامی که داخلش اشعار ادبی  بزرگان ادب مثل مولانا گذاشته میشه،  چی پیشنهاد میدین؟ ترجیحا کوتاه و واژه هایی کمتر شنیده شده باشه.

ز‌ آرزوی داشت دندان گذاشت کز دو جهان هیچ به‌دندان نداشت ✏ «نظامی»  

سِدره شده صُدرهٔ پیراهنش عرش گریبان زده در دامنش همسفر‌انش سپر انداختند بال شکستند و پر انداختند پرده نشینان که درش داشتند هودج او یک‌تنه بگذاشتند رفت بدان راه که همره نبود این قدمش ز‌آن قدم آگه نبود چون بنه عرش به پایان رسید کار دل و جان به دل و جان رسید مطلق از آنجا که پسندیدنی‌ست دید خدا را و خدا دیدنی‌ست ✏ «نظامی»  

ز باغی که پیشینگان کاشتند پس آیندگان میوه برداشتند چو کشته شد از بهر ما چند چیز ز بهر کسان ما بکاریم نیز ✏ «نظامی»  

چنان برزن این دم که دادش دهی که بادش دهی گر به بادش دهی ✏ «نظامی»