ضرب المثل هایی معادل ابیات زیر بنویسید
چه باشد مفلسی را زیب بازار
که گردد تاج شاهی را خریدار
به راهی کافکند پی بادپایی
به منزل کی رسد بشکسته پایی
در آن توفان که آسیب نهنگ است
شکسته زورقی را کی درنگ است
در آن آتش کزو یاقوت بگداخت
چگونه پنبه را جا می‌توان ساخت
از آن صرصر که کوه از جا درآورد
چه باشد تا خود احوال کفی کرد
ز سیلابی که نخل اندازد از پای
گیاهی کی تواند ماند برجای
✏ وحشی بافقی
٥ پاسخ
ابیات وحشی بافقی همگی حول یک مضمون مشترک می‌چرخند: ناتوانی و ناچیزی در برابر نیرویی عظیم؛ بی‌تناسب بودن توان و ادعا با شرایط و موقعیت؛ و ناممکن بودن مقاومت در برابر نیرویی که بسیار فراتر از توان انسان است.
نزدیک‌ترین ضرب‌المثل‌های جامع به مضمون همه ابیات
این پنج تعبیر، بیش از بقیه با فضای کلی اشعار وحشی بافقی تناسب دارند:
1. وقتی کوه از جا کنده شود، ریگ چه جای ماندن دارد؟
2. آهن در آتش گداخته می‌شود، چه رسد به پنبه!
3. چون سیل برخیزد، تر و خشک را با هم می‌برد.
4. با پای شکسته نمی‌توان به منزل رسید.
5. قطره در برابر دریا چه کند؟
اگر قرار باشد تنها یک عبارت امروزی را به‌عنوان معادل مضمونی همه این ابیات انتخاب کنیم، این تعبیر را پیشنهاد می‌کنم:
«وقتی کوه از جا کنده شود، ریگ چه جای ماندن دارد؟»
ابیات وحشی بافقی همگی حول یک مضمون مشترک می‌چرخند: ناتوانی و ناچیزی در برابر نیرویی عظیم؛ بی‌تناسب بودن توان و ادعا با شرایط و موقعیت؛ و ناممکن بودن مقاومت در برابر نیرویی که بسیار فراتر از توان انسان است.
نزدیک‌ترین ضرب‌المثل‌های جامع به مضمون همه ابیات
این پنج تعبیر، بیش از بقیه با فضای کلی اشعار وحشی بافقی تناسب دارند:
1. وقتی کوه از جا کنده شود، ریگ چه جای ماندن دارد؟
2. آهن در آتش گداخته می‌شود، چه رسد به پنبه!
3. چون سیل برخیزد، تر و خشک را با هم می‌برد.
4. با پای شکسته نمی‌توان به منزل رسید.
5. قطره در برابر دریا چه کند؟
اگر قرار باشد تنها یک عبارت امروزی را به‌عنوان معادل مضمونی همه این ابیات انتخاب کنیم، این تعبیر را پیشنهاد می‌کنم:
«وقتی کوه از جا کنده شود، ریگ چه جای ماندن دارد؟»
با پای شکسته نتوان به مقصد رسید.
مور را دربرابر سیل چه جای ایستادگی است.
درود بر شما
آفرین
پاسخ شما
درود بر شما
آفرین