?What is the moral message in this joke

کسایی مروزی از ستایشگران و مدیحه سرایان خاندان سامانی بود، ولی بعد از اینکه حکومت سامانی سقوط کرد و منقرض شد، کسایی هم دچار دگرگونی فکری شد و دیگر تا میتوانست از مدح حاکمان و امرای جدید (غزنویان) دوری میکرد، او حتی در مسیر فکری و عقایدی دیگر افتاده بود و از کار گذشتۀ خود که مدیحه سرایی میکرد اظهار پشیمانی و ندامت میکرد. 
این دگرگونی فکری کسایی که شاید به سبب نابودی و سقوط حکومت سامانی بود باعث شد که کسایی از مدیحه سرایی دست بشوید و دیگر به مدح کسی نپردازد و به اشعار پند و اندرز روی بیاورد. 

کسایی مروزی (۳۴۱ تا ۳۹۴ قمری) از شاعران ایرانی در نیمه دوم قرن چهارم هجری و احتمالاً آغاز قرن پنجم است. چنان که از نامش بر می‌آید و خود وی نیز به آن اشاره کرده است مروزی اهل مرو بوده. کسایی در اواخر دورۀ سامانیان و اوایل دورۀ غزنویان میزیسته است. کسایی مروزی مذهب شیعه داشت و ظاهرا نخستین شاعری است که قصیده ای در رثای شهدای کربلا سروده است. کسایی مروزی از شاعرانی است که اشعارش بر محور عقاید کلامی اش استوار بوده است. بنابراین او از مدح و مدیحه سرایی متنفر بود و دوری میکرد، او همچنین از اشعار عاشقانه نیز تا حد امکان دوری میجست اگرچه از این نوع شعر در اشعارش وجود دارد. کسایی مروزی از نظر ادبی بیشتر به زهد و اندرز توجه داشت، بطوری که در قرن پنجم مورد توجه ناصرخسرو قرار گرفت و بیشتر مضامین ناصرخسرو بیشتر جنبۀ پند و اندرز دارد. 

اهمیت سامانیان، در این است که از خاندانی ایرانی بودند، و به نژاد خود انسجام دادند. به تشویق شاعران پرداختند و نویسندگان را به ترجمۀ کتاب‌های معتبر واداشتند. توجه آنان سبب شد ادبیات فارسی که از زمان طاهریان و صفاریان پا گرفته بود، سریع تر راه رشد و تکامل را بپیماید و شاعران و نویسندگانی چون ابوشکور بلخی، رودکی سمرقندی، دقیقی طوسی و ابوعلی بلعمی به ظهور رسید. حتی تألیف شناسنامه استاد طوس فردوسی که بعدها به نام غزنویان رقم خورده است، در زمان این سلسله آغاز شد. 

Never judge value by appearance.
هیچ‌وقت ارزش را از ظاهر قضاوت نکن.

🌹🪻🌷

ما را سر و برگ خويش و بيگانه نماند 
زان افسونهٰا بغير افسانه نماند 
ديوانه شدم در غم ويرانهٔ خويش 
افسوس كه ويرانه به ديوانه نماند 
آرتیمانی، رضی الدین 

برای نگهبانی، گسترش و پالایش زبان پارسی، يكی از مراكز مهم كه بايد در آن، روى زبان و ادبيات پارسی، بخصوص با شيوه هاى هنرى تلاش شود، مركز كانون پرورش فكرى، و آموزش ادبيات به كودكان است؛ چون با نسلی كار ميكنند كه آن نسل، سازندۀ فردای ایران جان عزیز است، و هرچه را كه امروز فراگرفت، برايش ماندگار خواهد شد... يعنی این حضرات در حركت خودشان در كانون، ميتوانند هر سه مقصود و سه وظيفه را در باب فرهنگ و ادبيات را (پایش، گسترش و پالایش)، با هم تأمين كنند؛ هم ادبيات را پيش ببرند، هم آن را در قشرهاى گوناگون، كه قشر مخاطبش كودك است، درست و ریشه ای استوار كنند. بی تعارف عرض میکنم، رفتار فرهنگستان ملی در دهه های اخیر، ضعیف، وارفته و مشکوک است، هنوز علت این همه کوتاهی و ترک فعل ها را نمیفهمم. کاش یکی منو روشن کند🥴

با خصم منت هميشه دمسازی هاست 
با ما سخنت ز روی طنازی هاست 
ز عزّ خود و ذلت من بيش مناز 
كاندر پس پردهٔ فلك بازی هاست 
مهستی گنجوی 

دوستمون کامل گفتن  منم جمله  ای در تایید  بگم 

Appearances can be deceiving 

 ظواهر میتونه فریب بده   و به ظاهر صرف تکیه نتوان کرد