همه‌ی پاسخ‌ها

در این بیت، ضمیر این دقیقاً به خداوند جان و خرد برمی‌گردد. یعنی شاعر می‌گوید: به نام خداوندی که جان و خرد از اوست و از این (خداوند) بالاتر، اندیشهٔ انسان نمی‌تواند عبور کند. این برداشت هم در شرح‌های معتبر شاهنامه مثل تصحیح دکتر خالقی‌مطلق و هم در فرهنگ اساطیر و ادبیات ایران تأیید شده؛ آن‌ها هم این را اشاره به ذات خداوند دانسته‌اند، نه چیز دیگر.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ای مؤمنان! چرا چیزی را می گویید که خود عمل نمی کنید؟ از مؤمنان بعیده!  پس؛  اونکه فقط شعار میده وعمل نمیکند....؟! 

فعلا ً اشعار مولانا با آفریدگار دلداری میکرد!  تجارت وقمار وعشق بازی را فقط با الله اللطیف الرحمان الرحیم مُجاز میداند.  حالا بعضیها به مقصود دیگری میپردازند؛  اشکالی ندارد،  فقط به صاحب شعر مُنتسَب نکنند! 

سلام فعلاً دوتاش درسته.  این از ظرافت وطرافت ولطافت بعض شعراء که از قرآن معجزه إلهام گرفتند.  ذالك الکتاب لاریب فیه. 

درود در فارسی، «فندک» به دستگاه کوچک تولید آتش (چکش‌دار یا گازی) گفته می‌شود. عربی: «قدّاحة» برای فندک     - ترکی: «چاکماق (çakmak)»     - انگلیسی: «lighter»  

درود واژهٔ ، تبعاط به معنی ، پریشان‌حالی،  بی‌قراری،  «آشفته‌حالی، یا دلتنگی و بی‌تابی،  است. گاهی نیز به معنای عجول بودن  یا بی‌صبری به کار می‌رود.

درود خاشا کنم،  به معنی "خوشحال می‌شوم"  یا "ممنون می‌شوم،  است. عبارتی محترمانه و قدیمی برای ابراز تشکر یا پذیرش محبت.

درود خاشا کنم،  به معنی "خوشحال می‌شوم"  یا "ممنون می‌شوم،  است. عبارتی محترمانه و قدیمی برای ابراز تشکر یا پذیرش محبت.

درود، در فرهنگ و فلسفه ایرانی و اسلامی، این مفاهیم اغلب با هم آمیخته‌اند،  ولیکن : نفس: نیروی حیاتی و زیستی، همان چیزی که باعث زندگی و حرکت است. ذهن، توانایی تفکر، تحلیل و آگاهی؛ مرکز اندیشه و شناخت. روح، اصل غیرمادی و جاودانه انسان، که بعد از مرگ باقی می‌ماند. جان، گاهی معادل روح، گاهی معادل کل وجود زنده؛ مفهوم گسترده‌تری دارد و می‌تواند شامل روح و نفس باشد.