اصطلاح آزمایشگاهی

عبارت "orienting marker" در زمینه پاتولوژی به معنای نشانگر جهت‌دهنده است. این نشانگرها به پاتولوژیست کمک می‌کنند تا جهت یا موقعیت نمونه بافت را در هنگام برش و رنگ‌آمیزی مشخص کنند. این کار به آنها کمک می‌کند تا ساختار بافت را به درستی تفسیر کنند و از این طریق به تشخیص دقیق‌تر بیماری‌ها برسند.

در فارسی می‌توان آن را به نشانگر جهت‌دهنده یا نشانگر جهت ترجمه کرد. این نشانگرها در پاتولوژی برای حفظ جهت نمونه‌های بافتی استفاده می‌شوند تا در هنگام بررسی زیر میکروسکوپ، پاتولوژیست بتواند بافت را به درستی ارزیابی کند.