که بادش دهی گر به بادش دهی در بیت زیر به چه معنی است

با سلام

به باد دادن و به باد فنا دادن: از دست دادن و نابود کردن

از این دم طوری استفاده کن که داد و حقّ او را به‌جای آوری نه این که به جای حقِّ دادنی و سزاوارش، او را به باد فریب دهی که در این صورت آن را به باد می‌دهی: از دست می‌دهی و بیهوده تلف می‌کنی.

این‌جا باد و داد مقابل هم به‌کار رفته‌اند. دم: لحظه عمر و نیز نفس. باد به بینی و نفس انداختن،غرور و فریب است.

دمِ عمر را هم به باد بطالت دادن، نابودی است.