معنای شعر زیر رابنویسید ؟

درود ، به گمان  این شعر از صائب تبریزی باشه 

و  ایشون می فرماید که : اگر زنبور عسل بر روی چهره‌ی تو بنشیند، آنقدر زیبا و معطر است که از ابرها گلاب می‌بارد و نور و روشنایی چهره‌ی تو، شمع‌ها را از شرق تا غرب روشن می‌کند و تاریکی را از بین می‌برد. این بیت در واقع توصیف زیبایی و نورانیت چهره‌ی معشوق است که حتی طبیعت و جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اگربرروضه ی روی تو زنبورعسل افتد 

                                                       گلاب ازابرمی بارد زدود شمع تا مشرق 

میگه اگه هنگام روضه صورتتو زنبور بزنه

دود شمع باعث الودگی هوا میشه و باران اسیدی رو جای نیش میباره و میسوزونه

(تحمل لذت سوزش با معده خالی دو چندان بیشتر از عطر گلاب لذت داره)