" رو که نی سنگ پای قزوینه "

۱- یعنی بسیار پررو و گستاخ است.

۲- سنگ پا سفت است و حالتش هم تغییری نمی کند؛ به کسی که حرف حقی را نمی پذیرد و منعطف نمی شود این مَثل را به کار می برند. حتی به کسانی که دست از فضولی کردن و یا حرف های بیهوده بر نمی دارند نیز این ضرب المثل اطلاق می شود.

۳- یعنی در هر چیزی دخالت می کند و از رو نمی رود.

در اصطلاح به شخص پر رو اطلاق میگردد. ریشه این اصطلاح احتمالا از زمختی و سختی سنگ پای قزوین گرفته شده که حتی در اثر کثرت استعمال فرسوده و ساییده نمیشود. در قیاس شخصی که با وجود مسخره شدن و تحمل اصطکاک اجتماعی زیاد، باز هم روش گذشته را تکرار میکند سنگ پای قزوین خوانده می شود.

کنایه از پررویی و سِرتِق بودن شخص