پرسش خود را بپرسید
٥ رأی
تیک ٣ پاسخ
١١٩ بازدید

شرح دل بی‌نهایت است چون شرح دل خوانده باشد از رمزی بسیار فهم کند و آنکس که هنوز مبتدی است از آن لفظ همان معنی آن لفظ فهم کند ، او را چه خبری و های های باشد سخن بقدر مستمع می‌آید، چندان که می‌کشد و مُتغذّی می‌شود حکمت فرو می‌آید چون او نکشد حکمت نیز برون نیاید و روی ننماید. متن از فیه ما فیه به تصحیح مرحوم حسین حیدرخانی

٥ ماه پیش
٢ رأی
٤ پاسخ
١٤٥ بازدید
چند گزینه‌ای

زمانه ، پندی آزادوار داد مرا زمانه را چو نکو بنگری، همه پندست به روز نیک کسان، گفت: تا تو غم نخوری بسا کسا که به روز تو آرزومندست زمانه گفت مرا: خشم خویش دار نگاه کرا زبان نه به بندست پای دربندست

٥ ماه پیش
٤ رأی
تیک ٣ پاسخ
١٢٢ بازدید

به میزان قیامت بیش کم، کم بیش می آید زبان این ترازو را نمی دانم نمی دانم تفسیر این بیت از صائب تبریزی چیست؟؟

٥ ماه پیش
٤ رأی
تیک ٤ پاسخ
٢,١٨٢ بازدید

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن که شبی نخفته باشی به درازنای سالی غم حال دردمندان نه عجب گرت نباشد که چنین نرفته باشد همه عمر بر تو حالی ///  سعدی

٥ ماه پیش
٤ رأی
تیک ٣ پاسخ
١٦٠ بازدید
١ رأی
١ پاسخ
٢٠٠ بازدید

معنای خُتَن در این شعر چیست؟  ای گل ارغوان همچو سرو چمان ای در شب تار من، روشنایی بت چین و خُتَن  روح و جانی به تن دل میرُبایی

٧ ماه پیش
٠ رأی
١ پاسخ
٢,٢٩٠ بازدید

معنی و مفهوم و تفسیر این ابیات از شعر حضرت مولانا چیست؟ ای قوم به حج رفته کجایید؟ کجایید؟ معشوق همین جاست، بیایید بیایید معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار در بادیه سرگشته شما در چه هوایید؟ گر صورت بی‌صورت معشوق ببینید هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید

٩ ماه پیش
١ رأی
١ پاسخ
١٢٨ بازدید

ناله از دوری آن کن که تو را می فهمد عشق خود صرف همان کن که تو را می فهمد عاشقی سود ندارد به خدا من دیدم پای آن یار زیان کن که تو را می فهمد بگذار هر که دلش با تو نباشد برود به کسی هی تو بمان کن که تو را می فهمد  

٩ ماه پیش
٢ رأی
٣ پاسخ
٣١٣ بازدید

معنی و مفهوم و تفسیر این دو بیت از حضرت حافظ چیست؟ دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا کشتی‌شکستگانیم ای بادِ شُرطِه برخیز باشد که باز بینم دیدارِ آشنا را

١٠ ماه پیش
٠ رأی
٢ پاسخ
١٧٩ بازدید

مراد حضرت حافظ در این ۳ بیت چیست؟  معنی و مفهوم و تفسیر آن چبست؟ بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادست بیار باده که بنیادِ عمر بر بادست غلامِ همّتِ آنم که زیرِ چرخِ کبود ز هر چه رنگِ تعلّق پذیرد آزادست و بیت آخر غزل  ۳۷ :  حسد چه می‌بری ای سست‌نظم بر حافظ؟ قبولِ خاطر و لطفِ سخن خدادادست

١٠ ماه پیش