تفسیر شما چیست ؟؟

این بیت را من بیش از آنکه دربارهٔ «روزیِ مادی» بدانم، دربارهٔ محدود بودن افق خواستنِ انسان می‌بینم.

مولوی می‌گوید تو گمان می‌کنی روزی فقط همان چیزی است که اکنون در ذهن داری و دنبالش می‌گردی: پول، موقعیت، محبوب، موفقیت، پاسخ یک مسئله. اما در پسِ این خواستهٔ مشخص، انواع دیگری از «روزی» وجود دارد که از دید تو پنهان‌اند. گاهی آنچه نصیب انسان می‌شود، اصلاً از جنسی نیست که او انتظارش را داشته است: یک بینش، یک دگرگونی درونی، یک آشنایی، یک شکستِ سازنده، یا راهی تازه در زندگی.

«نان» در اینجا نمادِ رزق و بهره است. «نانبا» (نانوا) نمادِ اسباب و علل ظاهری است. مولوی می‌گوید همهٔ روزی‌ها از مسیرهای شناخته‌شده و محاسبه‌پذیر نمی‌آیند. نان‌هایی پخته شده‌اند که از تنورِ نانوا بیرون نیامده‌اند؛ یعنی نعمت‌ها و گشایش‌هایی وجود دارند که از حسابگری عادی، برنامه‌ریزی انسانی و علل ظاهری فراترند.

برداشت شخصی من این است که مولوی دارد به انسانِ نگران و جوینده می‌گوید:

تو فقط یک نوع خیر را می‌شناسی و همان را طلب می‌کنی؛ اما حقیقت بسیار گسترده‌تر است. آنچه برای تو آماده شده، ممکن است از راهی برسد که هرگز تصورش را نمی‌کردی.

در این خوانش، بیت دعوتی است به گشودگی در برابر امکانات ناشناختهٔ زندگی و اعتماد به حکمتِ فراتر از محاسبات معمول. انسان معمولاً روی یک «روزیِ خاص» اصرار می‌کند، در حالی که مولوی می‌گوید «روزی‌های پنهان» بسیار بیش از آن چیزی‌اند که تو اکنون می‌بینی.