دلق و سجاده ی ناموس به میخانه فرست تامریدان تو در رقص و تمنا آیند

وقت بخیر

 به نظر سعدی گرانقدر  صداقت، ایمان و عدم قضاوت در میخانه بیشتر به چشم می‌خورد و درک بهتری از انسان و شرایطش دارند.

البته برای تفسیر درست این بیت، خواندن ادبیات قبل. بعد اهمیت زیادی داره 

این بیت از حافظ است و معنای عمیق عرفانی دارد:

تفسیر کلی: ظاهر عبادت و پرهیزکاری (دلق و سجادهٔ ناموس) را رها کن و به خرابات (محل مستی و بی‌خودی از خود) بفرست تا مریدانی که در بند ریا هستند، با دیدن این عمل، بفهمند که رستگاری در ترک تظاهر و رقص و سماع عارفانه است.

شکستن واژه‌ها:

· دلق و سجادهٔ ناموس: لباس پشمین درویشان و جانماز ریاکارانه؛ نماد عبادت از روی آبروداری.
· میخانه: در شعر حافظ، به معنای خرابات، جای رندی و دوری از ریا.
· رقص و تمنا: سماع صوفیانه و حالت شوق و بی‌خودی در برابر حق.

منظور حافظ: تا وقتی به ظواهر دین چسبیده‌ای و نگران آبرو و ناموس ظاهری، نمی‌توانی به حقیقت برسی. باید این ظواهر را خراب کنی، آن‌قدر که مریدان ریاکار از تو برنجند و راه راست را بجویند. در واقع دعوت به ترس به آن است: «رها کن این ریاکاری را تا به کوی عشق و حقیقت آیی».