هم بود شوری در این سر بی خلاف کاین همه شیرین زبانی می کند

بی گمان

بی شک

بدون تردید

در بیت مورد اشاره شما، عبارت «بی‌خلاف» به معنای «بی‌شک، به‌درستی، واقعاً و براستی» است.

اگر بیت را کامل تر در نظر بگیریم (که معمولاً از عمان سامانی یا در برخی منابع به حافظ منسوب است):

هم بود شوری در این سر بی‌خلاف
کاین همه شیرین‌زبانی می‌کند

معنی آن چنین می‌شود:
«براستی و بدون تردید، شور و شوقی در این سر وجود دارد که باعث می‌شود این همه سخن شیرین و دلنشین بگوید.»

کاربرد «بی‌خلاف» در شعر و نثر کهن:
واژه «خلاف» به معنای «مخالفت، نادرستی، خلاف واقع» است. بنابراین «بی‌خلاف» یعنی بدون نادرستی = درست و راست. در متون قدیم، این عبارت برای تأکید بر راستی و درستی گزاره به کار می‌رفته است. معادل‌های امروزی آن: «بطور قطع، حقیقتاً، بدون اغراق».