این بیت دلکش از اسکندرنامه سلطان نظم نظامی را شرح دهید

معنی ساده..گاه  از  شراب صاف و قرمزرنگ همچون  یاقوت  می‌نوشید...

 گاهی  به آواز   آن ساز   بکر و ناب گوش میدهید...

گاهی شراب سرخِ ناب و آماده را با پیمانه می‌نوشید،

و گاهی گوش به لعلِ ناپالوده و خام می‌سپرد

درود بر شما 🌿

 گهی سفته لعلی به پیمانه خورد

گهی   گوش بر لعل       ناسفته کرد

گهی = گاهی، زمانی

سفته لعلی = لعلِ سفته، یعنی یاقوتِ صیقلی و آماده (کنایه از شرابِ سرخ صاف و آماده نوشیدن)

به پیمانه خورد = با پیمانه نوشید

لعل ناسفته = یاقوتِ ناصیقل، خام و ناپخته (کنایه از لعلِ نارس یا شرابِ تازه و ناپالوده)

گوش بر لعل ناسفته کرد = گوش به سخن لعل ناصیقل داد، یعنی به صدای آن یا به کسی با آن صفت گوش سپرد

 استاد نظامی می‌ فرماید : "  گاهی شراب سرخِ ناب و آماده را با پیمانه می‌نوشید،

و گاهی گوش به لعلِ ناپالوده و خام می‌سپرد (یعنی با جوانان یا سخنان تازه و ناپخته سروکار داشت.)

      گاه از دانشِ پالوده و پخته بهره می‌گرفت،

و گاه به سخنان ناپخته و نوگفتِ دیگران گوش می‌داد.

و می شود چنین گفت : 

«لعل سفته» = دانش یا تجربهٔ صیقل‌خورده و آزموده،

و «لعل ناسفته» = اندیشهٔ تازه و خام.

      استاد نظامی آمرزیده در این نگاه یا برداشت چنین می فرمایند :  انسان خردمند گاهی از معرفتِ آزموده بهره می‌گیرد، و گاهی برای تکامل، گوش به سخنِ تازه می‌سپارد.

درود بر شما 🌿

 گهی سفته لعلی به پیمانه خورد

گهی   گوش بر لعل       ناسفته کرد

گهی = گاهی، زمانی

سفته لعلی = لعلِ سفته، یعنی یاقوتِ صیقلی و آماده (کنایه از شرابِ سرخ صاف و آماده نوشیدن)

به پیمانه خورد = با پیمانه نوشید

لعل ناسفته = یاقوتِ ناصیقل، خام و ناپخته (کنایه از لعلِ نارس یا شرابِ تازه و ناپالوده)

گوش بر لعل ناسفته کرد = گوش به سخن لعل ناصیقل داد، یعنی به صدای آن یا به کسی با آن صفت گوش سپرد

 استاد نظامی می‌ فرماید : "  گاهی شراب سرخِ ناب و آماده را با پیمانه می‌نوشید،

و گاهی گوش به لعلِ ناپالوده و خام می‌سپرد (یعنی با جوانان یا سخنان تازه و ناپخته سروکار داشت.)

      گاه از دانشِ پالوده و پخته بهره می‌گرفت،

و گاه به سخنان ناپخته و نوگفتِ دیگران گوش می‌داد.

و می شود چنین گفت : 

«لعل سفته» = دانش یا تجربهٔ صیقل‌خورده و آزموده،

و «لعل ناسفته» = اندیشهٔ تازه و خام.

      استاد نظامی آمرزیده در این نگاه یا برداشت چنین می فرمایند :  انسان خردمند گاهی از معرفتِ آزموده بهره می‌گیرد، و گاهی برای تکامل، گوش به سخنِ تازه می‌سپارد.