این بیت از مثنوی را معنی کنید و مفهوم آنرا بیان نمایید

درود🌹
مرود به چند معنی بکار میرود، یکی به معنی چیلکه و به همین خاطر به میخ هم گفته میشه، و یکی نرم و آهسته و مدارا که شاید به این خاطر به میل سرمه گفته میشه. یکی هم مخفف امرود، یعنی شاه میوه، گلابی، پروند، نظامی میگه: 
لب لعل عناب شكر شكن 
زده بوسه بر فندق بی دهن 
درختان مگر سور ميساختند؟
كه عناب و فندق برانداختند 
ز سرمستی انگور مشگين كلاه 
برانگشت پيچيده زلف سياه 
كدو بر كشيده طرب رود را 
گلوگير كشته به امرود را 
مولوی اینجا امرود را مرود به کار برده که دو خوانش دارد: 
اندر آن که (کوه) بود اشجار و ثمار
بس مرودی کوهی (انبوهی گلابی) آنجا بی شمار 
خوانش دوم:
اندر آن کُه (کوه) بود اشجار و ثمار
بس مرودی کوهی (گلابی کوهی، توخ) آنجا بی شمار

تصورم این بود که از تنگی قافیه آنرا مخفف کرده ولی دیدم نه، مکرر کلمه مرود را بکار برده، گویا در آن عصر جزو کلمات رایج بوده، در جای دیگر میگوید: 
یقین که بوی گل فقر از گلستانیست
مرود هیچ کسی دید بی درخت مرود؟