فراش در ضرب المثل هر جا آشه کل فراشه

🔹 «فراش» یعنی چی؟

فراش، تو معنی اصلیش، یه جور خدمتکار بوده، مخصوصاً توی دربار یا خونه‌های اشرافی قدیم. کسی که فرش می‌انداخت، مجلس رو مرتب می‌کرد، و خلاصه هوای اوضاع رو داشت. ولی تو زبان عامیانه و ضرب‌المثلی، فراش یعنی کسی که همیشه تو کارها و مراسم هست، ولو اینکه نقشی نداشته باشه یا کاری بهش مربوط نباشه.

🔸 حالا معنی ضرب‌المثل:

هر جا آشه، کل فراشه یعنی:

هر جا بساطی پهنه، مهمونی‌ای هست، یا خبریه، فلانی (که اینجا به‌طور نمادین اسمش رو گذاشتن کِل) اونجاست!

یعنی یه آدم فضول، حاضر، کنجکاو یا علاقه‌مند به خورد و خوراک که هر جا سفره‌ست، پیداش میشه. چه دعوت باشه، چه نباشه! 😄

📌 گاهی هم به کسی گفته میشه که توی هر کاری دخالت می‌کنه یا خودش رو قاطی می‌کنه، حتی اگه بهش مربوط نباشه.

👀 خودم یه دوستی دارم که دقیقاً کل این ضرب‌المثله! از عروسی گرفته تا ختم، همیشه هست... یه بارم تو مراسمی که نمی‌شناختیمشون رفت، فقط چون شنیده بود آش میدن! 😅

📍 تهش اینکه:

این ضرب‌المثل داره یه‌جور شوخی‌وار یه آدم همیشه‌درصحنه رو توصیف می‌کنه، حالا یا واسه خوردن، یا واسه دخالت، یا واسه فضولی...

خب، حالا که گفتیم آش، گرسنه‌م شد 😅 بریم یه چیزی بزنیم به بدن؟ 🥣✨

اصل ضرب المثل اینه  : فلانی‌هرجا آشه فرّاشه . یعنی فلانی مُرده خوره ، طفیلیه ، یه جایی مهمونی میگیرن فلانی دعوت نیست ولی خبردار  میشه و با کمال پررویی   میره  .  و اونجا دلی از عزا در میاره . تو این ضرب المثل  جارو کشی و فراشی هم به دو معنی استفاده شده . یعنی هم مثل فراشها خونۀ میزبان رو مال خودش میدونه  یا اینکه  اونجا رو جارو میکشه  یعنی هر چی خوردنی هست میخوره تا تموم بشه .

اگر در شهر شما میگن هرجا آشه کل فراشه ... یعنی کربلایی ...