دلم گرد لب لعلت سکندروار می گردد نگویی کاخر ای مسکین فراز آب حیوان آی

درود.

 در عرفان، «لبِ معشوق» فقط زیبایی ظاهری نیست ، نماد حقیقت الهی، معرفت و زندگی روحانی ست. یعنی: ای معشوق، این دلِ سرگشته است که دور تو می‌شود، آیا وقت آن نرسیده است که او را به وصال و حیات واقعی برسانی؟

 ‌در واقع سعدی اینجا از «تشنگیِ روح» و آرزوی رسیدن به حقیقت میگه.

درود.

در عرفان، «لبِ معشوق» فقط زیبایی ظاهری نیست ، نماد حقیقت الهی، معرفت و زندگی روحانی ست.
یعنی: ای معشوق، این دلِ سرگشته است که دور تو می‌شود، آیا وقت آن نرسیده است که او را به وصال و حیات واقعی برسانی؟
‌در واقع سعدی اینجا از «تشنگیِ روح» و آرزوی رسیدن به حقیقت میگه.