آن روز که روز حشر باشد دیوان حساب و عرض منشور

در این بیت، «عرض منشور» ترکیبی است با دو کلمهٔ عربی:

· عرض: در اینجا به معنی نمایش دادن، آشکار کردن، پیش کشیدن است (نه به معنای پهنا).
· منشور: به معنی نامه، فرمان، سند رسمی یا پروندهٔ اعمال.

بنابراین «عرض منشور» یعنی نمایش دادن و گشودن پروندهٔ اعمال در پیشگاه الهی. در فرهنگ قرآنی و روایی، روز قیامت روزی است که نامهٔ اعمال هر کس (که در دنیا نوشته شده) گشوده و آشکار می‌شود.

معنی کامل مصراع:

«آن روز که روز حشر باشد، دیوان حساب و عرض منشور»

یعنی: روز قیامت که دفترهای حساب (اعمال نیک و بد) برپا می‌شوند و پرونده‌های اعمال گشوده و عرضه می‌گردند.

این تعبیر معمولاً در شعر مذهبی و وعظی کاربرد دارد و فضایی از هول و هراس قیامت و حسابرسی دقیق الهی را القا می‌کند.