افراسیاب پادشاه توران، از نسل کیست؟

باده ای هست و پناهی و شبی شسته و پاك 
جرعه‌ها نوشم و ته جرعه فشانم بر خاك 
نم نمك زمزمه واری، رهش اندوه و ملال 
می زنم در غزلی باده صفت آتشناك 
بوی آن گمشده گل را از چه گلبن خواهم؟ 
كه چو باد از همه سو می‌دوم و گمراهم 
همه سر چشمم و از ديدن او محرومم 
همه تن دستم و از دامن او كوتاهم
مهدی اخوان ثالث

نقل قول: بین طلاب قمی که مهاجر هستند و آس و پاس، پیدا کردن طلبه ای که شرایط ضمانت وام ازدواج را داشته باشد، بسیار دشوار بود. من خودم به همین دلیل نتوانستم وام ازدواج بگیرم؛ چون نتوانستم ضامنی پیدا کنم. یکی از طلاب که وضع مالی خوبی داشت، برای طلاب بسیاری در قرض الحسنه ضامن میشد و اصرار داشت، باز هم ضمانت او را قبول کنند تا گره ای از مشکلی باز کند. طلابی که با ضمانت او وام گرفته بودند، به شوخی صداش میزدند شیخ مفید.
در طنز‌، رعایت فنون ادبی مانند قوائد دستوری، ضوابط استعارات و تشبيهات، و اصول بيانی در ادبيات ملی رعایت شود، در غير اين صورت اثر توانايی مناسبی برای ايجاز بيانی خود نخواهد داشت. البته شايد او با اتکا به قريحه شوخ­ طبعی خويش بتواند طنزهای جالب توجهی را خلق کند اما اگر فراگيری در مخاطبان و ماندگاری در بيان را خواستار باشد، بايد طنز خود را منطبق بر قوائد و فنون ادبی رايج ،طرحی و بيان کند.

مذهب با اصل تفريح و شادی مخالف نيست. شادی، نشاط و آسودگی را از لشكريان عقل. و غم، كسالت و تنبلی را از لشكريان جهل ميشمارد. در واقع بيان محرمات و احكام اخلاقی شوخی و خنده، مانند قرار دادن حدود در دريا برای لذت بردن از شنا و غرق نشدن است. دین نشاط و شادابی است و با غم و حزنی که سبب رکود شود مخالف است. معصومین علیهماالسلام فرموند: در شادی ما شاد باشید و در حزن ما اندوهگین. فرهنگ عاشورایی ما را به گریه و عزاداری بر شهدا، به خصوص سالار شهیدان امام حسین (علیه السلام) 
تشويق ميكند؛ چون در دل آن، حرکت، پویایی و معنا يابی برای زندگی است، نه افسردگی. 

دلم میخواد کوتاه چند کلمه به زبان خودمانی به دوستان عزیزم در اینجا مطرح کنم و البته یادآوری برای خودمم هست، موقعی که مطلبی را برای دیگران بازگو میکنیم، هميشه مخاطب خودمان را دانا و باسواد حساب کنیم. در فکرمان این باشد که طرف گفتگوی ما استادی خردمند است. اشتباه نکنید ها؟ اين معنايش اين نيست كه با زبان پيچيده با او حرف بزنيد؛ نه، تمام دانايان و حتی فیلسوفان و حکیمان هم از زبان ساده بيشتر خوششان می آيد تا زبان پيچيده. خطای بزرگ روشنفكرهاى دوران غربگرایان گذشته بود كه با زبانی حرف ميزدند كه مردم آن زبان را اصلاً نميفهميدند. پُز میدادند که حرفهای قلمبه سلمبه فرنگی را حفظ کرده اند و اگر دقت کرده باشید، روشنفكرِ آن زمان، شعرشان به زبانی بود كه مردم نميفهميدند... بله با صداقت و ساده بگوییم، و با زبانی سلیس گفتن باعث میشود كه مردم خیلی بهتر بفهمند؛ چون زبان ساده براى همه دلنشين است. امّا معناى زبان ساده اين نيست كه شما طرفتان را خام، نادان، بیسواد و خداى نكرده خر و احمق به حساب بياوريد؛ نه، ضمناً مختصر و مفید گفتن را تمرین کنیم. پس خلاصه کلامم این شد، ساده، با صداقت و کوتاه بگوییم و هميشه مخاطبمان را دانا و باهوش بدانيم، و نتیجه عالی این روش را تجربه کنیم، از صبوری و حوصله شما ممنونم. اینم شعر تر حافظ: 
ببرد از من قرار و طاقت و هوش
بت سنگين دل سيمين بناگوش 
نگاری چابكی شنگی كلهدار
ظريفی مه وشی تركی قباپوش 
ز تاب آتش سودای عشقش
به سان ديگ دايم ميزنم جوش 
چو پيراهن شوم آسوده خاطر
گرش همچون قبا گيرم در آغوش 

گزینه.هیچکدام  صحیح..

چرا که افراسیاب از نسل تور.فریدون.پادشاه تورانیان بود.

...............

در شاهنامه افراسیاب شاه توران پسر تور اونم پسر فریدون  است بنابراین  گزینه درست  ه -هیچکدام  درست است