جای خالی نقطه چین را پر کنید:

غزلی زیبا از بانو شاعره مستوره قادری/ ماه شرف کردستانی: 
می حلال است کسی را که چومن غمگین است 
خاصه کاین فصل گل و موسم فروردین است 
صفت طینت پاك و لب لعلت بالله 
نتوان گفت چه مطبوع و چسان رنگین است 
دوستان آن بت عيار ستمگر نگرید 
که نگار کفش از خون من مسکین است 
رفتی و رفت توانم ز تن و هوش ز سر 
باز آ کز غم تو دیده و دل خونین است 
اینهمه از ستم یار تو مستوره منال 
رسم و آئین بت سنگدل ما این است 
ساختم زان به مهر کینت 
که همین است رسم و آئینت 
باز از خون عاشقان فکار 
گشت رنگین کف نگارینت 
هر کسی را دلیست در عالم 
بسته در قید زلف پرچینت 
خوشتر از شهد و شکر است مرا 
زهر خند از لبان شیرینت 
در گذر زین خیال مستوره 
گر به یغما رود دل و دینت 
بانو شاعره مستوره قادری/ ماه شرف کردستانی غزل زیبای دیگری نیز دارد که مطلع آن چنین است: 
بر عذارت خوی بود آن یا گلاب 
یا به گل از قطرۀ شبنم حباب 

تو گذشته میگفتن پزشک محرمه. کم کم عکاس و فیلم بردار هم محرم شدن. حالا هم که دى جی و گروه موسیقی محرم شدن. اینجور که من فهمیدم الان فقط داداشاى عروس و دوماد نامحرمن!

تحليل­گران طنز و كنايه، بر اين باورند كه يك طنز اصولی، بايد به مسائلی چون بيان حقيقت، كشمكش­ها و تضادها بپردازد؛ و در اين راستا، چه بسا پس از ريشه‌يابی معضلات، راه حل مناسب و منطقی نيز ارائه شود. هدف طنزگويان و انواع ادبيات طنزآميز، اين نيست که تنها خواننده و يا شنونده کلام آنان در موقعيت و مناسبت‌های مختلف به خنده وادار شوند بلکه هدف اصلی بايد اين باشد که آنان را به فكر وادار کند. مثلاً يک طنزپرداز در مواجه با يک جنايت، مي­کوشد تا با کلام يا قلم خويش، آن را رسوا نمايد و با تمسخر حمايت از آن جنايت، عاملين و حاميان آن را منکوب کند. اما اگر يک شايعه يا حتی يک برداشت شخصی از يک مسئله به عنوان خميرمايه طنز قرار گيرد، مسلّماً آن طنز را بايد طنزی ضعيف و منفی قلمداد نمود.

قالب شعری قطعه؛ اگه اشتباه نکنم   معمولاً فقط مصرع‌های زوج هم‌قافیه‌اند؛ یعنی قافیه از بیت دوم به بعد در پایان هر بیت می‌آید، اما برخلاف غزل و قصیده، بیت اول دو مصرع هم‌قافیه ندارد.

« قطعه»

گزینه  صحیح..

همونطور که دوستان گفتند  قالب قطعه

درود قطعه باید باشد که مصرع های زوج هم قافیه هستن