زنهار اگر به دانه ی خالی نظر کنی ساکن،که دام زلف بر آن گستریده اند

این بیت از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، است و تفسیر آن چنین است:

معنی ظاهری:

برحذر باش (زنهار) اگر به دانه‌ی خالی (ظاهری) نظر داری مکن و ساکن نباش، زیرا بلا و دام (مشکل) را بر روی آن گسترانده‌اند.

تفسیر عمیق (با توجه به نمادهای عرفانی):

· «دانه خالی»: کنایه از ظاهر بی‌ارزش و فریبندهٔ دنیا، یا لذت زودگذری که باطنی ندارد.

· «زلف»: نماد دام، پیچ و خم، فتنه و گرفتاری (در شعر عرفانی، زلف معشوق دام عاشق است).

· «گستراندن دام»: یعنی در پسِ آن دانه خالی، خطری پنهان شده است.

پند بیت:

به ظاهر فریبنده و پوچ توجه نکن و آرام و بی‌حرکت نمان؛ چراکه همین چیز بی‌ارزش، مانند طعمه‌ای است که دامی بر آن گسترده‌اند و اگر دقت نکنی، در آن گرفتار می‌شوی. هر لذت ظاهری ممکن است دامی برای غفلت و تباهی باشد.