مفهوم عبارت زیر بر کدام مورد تکیه دارد ؟

جفا و جور و عمری بدین امید کشیدم 
که بینم از تو وفائی گذشت عمر و ندیدم 
سزای آنکه ترا برگزیدم از همه عالم 
ملامت همه عالم ببین چگونه شنیدم 
اگرچه سست بود عهد نيكوان اما 
به سست عهدیت ای مه ندیدم و نشنیدم 
دلم شکستی و عهد تو سنگدل نشکستم 
زمن بریدی و مهر از تو بی وفا نبریدم 
زدی بتیغ جفایم فغان که نیست گناهی 
جز اینکه بار جفایت بدوش خویش کشیدم 
تهی نگشت ز زهر غم تو ساغر عیشم 
از آن زمان که شراب محبت تو چشیدم 
کنون ز ریزش امر عطاش رشحه چه حاصل؟ 
چنین که برق غمش سوخت کشتزار امیدم 
ز جام عشق چو بیخود شدم چه جای شرابم 
ز مدح شاه چو سرخوش شدم چه جای نبیدم 
ضياء سلطنه خاتون روزگار که گوید 
سپهر بر درش از بهر سجده باز خمیدم 
بیاد روی تو برِ مَه شبی نظر کردم 
نه آنکه رفتی و رو بر مَهِ دگر کردم 
ز دست هجر تو تا دیگری به سر نکند 
تمام خاك درت را ز گریه تر کردم 
از بانو شاعره رشحه/ بیگم هاتف کاشانی

نقد کردن صحیح است

بانو شاعره بی بی جان/ حياتی:  
نام او بی بی جان و همسر نور علیشاه مشهور بوده و به قواعد و اصطلاحات عرفانی در محضر شوهر خود آشنا شده و چون طبع و ذوق شاعری داشته قریب ده هزار بیت شعر گفته و در آنها اغلب از مضامین عرفانی گنجانیده و چنانکه تذکرة الخواتین یاد آور میشود پس از نور علیشاه به ملا محمد نام خراسانی شوهر کرده و این اشعار در تذکره نامبرده بنام وى ضبط شده است. 
منع دلم از ناله مکن در پی محمل 
کز ناله کسی منع نکرده است جرس را 
چاره درد من بیچاره را 
داند و عمداً تغافل میکند 
ايا طاير قدس عرش آشیان 
مجو دانه از دام این خاکدان 
قفس بشکن و بال و پر بازکن 
بگلگشت و گلزاز پرواز کن

به امیدی که به چینم ز نهالت ثمری 
پرورش دادمش از خون دل ایامی چند 
بوسه ای گر نشود حاصلم از لعل لبت 
باریم شاد توان کرد به دشنامی چند

ای ترا چهره خوب وقامت خوب 
از قدم تا به سر تمامت خوب 
چو آراید لباس آن سروقامت 
برهنه گردد آشوب قیامت 
گرم از دیده شد آن مایه عیش 
غمش در سینه‌ام دارد اقامت 
نیست دلداری که دلداری کند 
نیست غمخواری که غمخواری کند 
گرچه بسیارند یاران هر طرف 
نیست یاری تا مرا یاری کند 
توضیح: نور علیشاه پسر فیض علیشاه اهل طبس مدتی در هندوستان بوده و از آنجا باصفهان آمده، به دستور کریمخان زند او و مریدانش از اصفهان اخراج شده اند و در سال ۱۲۱۲ نور علیشاه در موصل وفات کرده.

ساقی امشب مدت هجران به پایان میرسد 
ساغر پرمی مهیا کن که جانان میرسد 
در بیابان، بوی دل پیچیده است از هر طرف 
محملِ لیلی مگر از کشور جان میرسد 
روز بازار وصال است و رواج نقد جان 
می پیاپی ده که پیمانه به پیمان میرسد 
از پیِ تسخیر ملک دل که نزهتگاه اوست 
لشکر دیوانگی با ساز و سامان میرسد 
سوره الماس باشد زخم عاشق را دوا 
مژده بادا دردِ سیل اکنون به پایان میرسد 
سید نعمت اللّه جزایری، تخلص: سیل 

بازی عشق کلک داشت
 نمی دانستم
غم آن سر به فلک داشت 
نمی دانستم
با نگاهی دل دیوانه،گرفتارش شد 
سفره ی عشق، نمک داشت 
نمی دانستم 
دل من صافتر از آینه، اما دل او 
شیشه ای بود که لَک داشت 
نمی دانستم
به وفاداریِ من، آنکه ز من ساده گذشت
بیشتر، از همه شک داشت 
نمی دانستم
آرزوهام شد آوار، فرو ریخت سرم 
سقفِ این خانه تَرَک داشت 
نمی دانستم 
باختم زندگی ام را به قماری که در آن 
دلبری بود، که تَک داشت 
نمی دانستم.

با سلام

گزینه چهارم ✔️

تا کسی ایرادهای گوینده را بازگو نکند، اشکالاتش اصلاح نمی‌شود؛ اهمّیت نقد مدّ نظره.

بادرود به برادر عزیز

گزینه الف اصلاح سخن