کدام مورد در توضیح نثر مصنوع صحیح می باشد ؟

درباره فردوسی و شاهنامه سخن بسیار است: در محسنات لفظی و معنوی، در تصویر مناظر دلکش طبیعی، تابلو‌های ماهرانه میدان‌های نبرد، رنگارنگی افق، جلوه آسمان، نمایش باغ و گلستان و شکوه کوهساران و صدها موضوع دیگر این کتاب میتوان سخن گفت. اما مجال سخن نیز تنگ است. تنها به یک نکته اشاره میکنیم که فردوسی هر چند استاد بلامنازع شعر حماسی و داستان قهرمانی است، اما در دادن پند و بیان نکات اخلاقی و همین طور تشریح نکات عمیق فلسفی نیز همچنان که خیام و حافظ بیان کرده اند، استاد است و تردیدی نیست که آن دو استاد بزرگ در بیان مسائل عقلی و منطقی و عواطف عالی انسانی از فردوسی بهره مند شده اند. به یک سخن در شاهنامه از نمونه‌های اشعار عاشقانه، نصیحت آمیز، حکیمانه و حتی عارفانه بسیار میتوان دید. 

زاحمد تا احد يك ميم فرق است 
جهانی اندرين يك ميم غرق است. 
آری با ظهور خاتم، حلقه هستی، دور كمال خود را با آن می‌يابد و درخت آفرينش به بار می‌نشيند. با اين تفسير از عالم و خاتم است كه می‌توان برای هر چه آفريده شده است، توجيهی موجه يافت و حافظانه گوییم كه: خطا بر قلم صنع نرفت.  اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

مثنوی زیبا و دلچسب از بانو شاعره فرخنده ساوجی (ساوه ای)
شبی گل گفت با بلبل به گلزار 
تو عاشق نیستی بر روی دلدار 
تو عاشق را ندانی حال چونست 
تنش لاغر دلش لبریز خونست 
ز رخسارش ربوده عاشقی رنگ 
نهاده شیشه جان بر لب سنگ 
تو بهر عیش خود در گلستانها 
زنی هر دم هزاران داستانها 
از آن شاخه باین شاخه نشینی 
که تا گلهای رنگارنگ بینی 
جوابش داد بلبل با دو صد سوز 
که از عشق تو میسوزم شب و روز 
تو گوئی نیستی عاشق برویم؟ 
نبستستی دل اندر تار مویم؟ 
همه شب تا سحر بیدار باشم 
به خواری روی شاخ خار باشم 
که شاید روی یار خویش بینم 
گلی از گلستان او بچینم 
ولی گویا که رسم عشق اینست 
که اول مهر و در آخرش کین است 
به عشق آن کو چو من بد نام گردد 
ز وصل یار خود ناکام گردد 
تو هم فرخنده دل بر عشق دادی 
دل و جان در ره جانان نهادی 
خوشا عشق و خوشا سوز و گدازش 
نشستن های شب های درازش 
هران کو عاشق است از جان شود سیر 
شود عقلش ز سر، کارش ز تدبیر 
مرا تا عقل بود از عشق جستم 
چو عشق آمد بشد عقلم ز دستم 
خوش آن عشقی که آتش برفروزد 
تن عاشق دل معشوق سوزد 

شعر سلام🌹

باز هم در بدر شب شدم ای نور سلام
باز هم زائرتان نیستم از دور سلام
با زبانی که به ذکرت شده مأمور سلام
به سلیمان برسد از طرف مور سلام
کاش سمت حرمت باز شود پنجره ها
باز از دوریت افتاده به کارم گره ها
ننوشته ست گنهکار نیاید به حرم
پس بیایید اگر خوب و اگر بد به حرم
برسد خواهش این ناله ی ممتد به حرم
زود ما را برسانید به مشهد به حرم
مست از آنیم که از باده به خم آمده ایم
ما سفارش شده ایم، از ره قم آمده ایم
یاد دادید به ما رنج کشیدن زیباست
پس از این فاصله تا طوس دویدن زیباست
پا برهنه شدن و جامه دریدن زیباست
بعد هم پای ضریح تو رسیدن زیباست
پیچش قافله ی ما که به سوی نور است
رگه ای در دل فیروزه ی نیشابور است
چه خبر در حرم ضامن آهو شده است؟
صحن ها بیشتر از پیش چه خوش بو شده است
طرف پنجره فولاد هیاهو شده است
باز یک چشمه از آن لطف و کرم رو شده است
مادری گریه کنان ذکر رضا می گیرد
دست و پای فلجی باز شفا می گیرد
با شفا از تو، چه زیبا شده بیمار شدن
به تو وابسته شدن با تو گرفتار شدن
کار من هست فقط گرمی بازار شدن
گر چه در باور من نیست خریدار شدن
یوسفم باش، بدون تو کجا برگردم؟
من برایت دو سه تا بیت کلاف آوردم
تو خودت خواسته ای دار و ندارم باشی
کاش لطفی کنی و آخر کارم باشی
مرد سلمانی تو باشم و یارم باشی
لحظه ی مرگ بیایی و کنارم باشی
قول دادی به همه پس به خدا می آیی
هر که یک بار بیاید تو سه جا می آیی
مجید تال

کلیله و دمنه اثری است از "ابوالمعالی نصرالله منشی" که یکی از شناخته شده ترین آثار ادبی در ایران و جهان به حساب می آید. آورده اند که قدمت این شاهکار بزرگ ادبی به دو هزار سال قبل می رسد و زبان اصلی آن سانسکریت بوده است، تا اینکه "ابوالمعالی نصرالله منشی" در دوره ی ساسانیان اقدام به بازگردانی آن به فارسی میانه نمود. با وجود اینکه این ترجمه جهت درک بهتر و خوانش روان به صورت آزاد صورت گرفت، اما "ابوالمعالی نصرالله منشی" به مفهوم و محتوای کتاب وفادار ماند و تنها لباسی مناسب از زبان فارسی میانه را به تن آن پوشانید. 

گزینه ی سوم درست است