مفهوم « صد زبان » در بیت زیر کدام است ؟

اهمیت سعدی در شاعری، پس از غزلیات، به سرودن بوستان است. شیخ بوستان را به بحر متقارب و در ده باب به نام اتابک ابوبکربن سعد در سال ۶۵۵ ق به نظم آورده، و این منظومه نسبتا کوچک براستی بوستانی است پر از گلهای رنگین و نمونه‌های دلپسند شیرین از انواع پند و نصیحت عالی و سیاست زندگانی. و حکایات گوناگون آن از شاهکارهای بی نظیر زبان فارسی است و کمتر منظومه ای در فارسی در این بحر، و بدین طرز، به رشته نظم درآمده. و یک عده از ابیات آن در زبان فارسی و در افواه مردم وارد شده و حکم امثال سایره پیدا کرده و کمتر فارسی زبانی است که مقداری از آنها را حفظ نکرده باشد و در محاوره به آنها استشاد و تمثل نکند. شاهکار سعدی، نمایانگر استادی او در نثر گلستان است. سعدی این کتاب را در سال ۶۵۶ به نام اتابک ابوبکر نوشته و دیباچه آن را به اسم سعدبن ابوبکر مربی و حامی خود نگاشته است. این کتاب که هشت باب دارد مجموعه ای است از حکایات منثور آمیخته به اشعار، و غالب آن حکایات را سعدی برای نمودن قدرت انشاء یا بیان نصیحت و موعظه و عبرت به شیوه مقامات کوچک به رشته تحریر کشیده و در این راه به راستی بهترین نمونه نثر ظریف، لطیف و روان فارسی را ایجاد نموده است. تصور نمیرود که هیچ یک از شعرا و ادبای عالم بر ملت همزبان خود آن اندازه که سعدی به روح و زبان و ذوق و فکر ملت ایران و عموم فارسی زبانان تسلط دارد استیلای ادبی داشته باشد زیرا علاوه بر آنکه عموم فارسی زبانان از عوام گرفته تا خواص، منشیان و ارباب ذوق، چیزی از نظم و نثر شیخ را در خاطر دارند، پس از ظهور آثار نظم و نثر سعدی در میان شعرا و ادبای فارسی زبان هیچ کس نتوانسته است خود را از تحت تأثیر سبک شیخ بیرون ببرد و موجد سبک مستقل جدیدی بشود، بلکه سبک شیخ از نظر ایشان به منزله عالی ترین اسلوب فصیح نظم و نثر فارسی جلوه کرده است و نهایت آرزوی آیندگان این شده است که کلام خود را به پایه کلام شیخ برسانند و انصاف این است که جز میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی (۱۲۵۱ ق) که سبک شیخ را تنها در نثر تا حدود زیادی به خوبی تقلید کرده هیچکس دیگر نتوانسته است به این مقام ارتقاء یابد.

کوروش پس از فتح بابل، به چادرنشین‌های اطراف دریای خزر حمله کرد. یکی از این قبایل ماساگت‌ها بودند که جامعه‌ای زن‌سالار داشتند و کوروش توسط تومیریس ماساگتی یکی از رهبران آنان کشته شد. ویل دورانت مینویسد: وی قربانی بلندپروازی‌ های بیش از حد خود شد و این نقص بزرگی بود که در کوروش وجود داشت. این روحیه به پسر او کمبوجیه نیز به ارث رسید. جسد کوروش پس از مرگ در دست دشمن معدوم شد. گرچه در دو قرن اخیر به دروغ، پاسارگاد را که به آرامگاه مادر سلیمان شهرت دارد، به آرامگاه کوروش نسبت دادند و بعد ادعا کردند: این امر نشانگر دین غیرزرتشتی کوروش است چرا که زرتشتی‌ها دفن اجساد را آلوده کردن زمین می‌دانند و آن را مجاز نمی‌شمارند، چون ساخت مقبره و دفن جسد در دین زرتشتی نوعی توهیم به فرد مرده به حساب می‌آید، و زرتشتی‌ها اجساد را در برج‌هایی قرار میدادند که توسط پرندگان و دیگر جانوران خورده شوند و تنها راه سعادت اخروی متوفی را همین شیوه تدفین میدانستند... آرامگاه مادر سلیمان در پاسارگاد ساختمانی یونانی و با معماری کاملاً رومی یونانی ساخته شده و چه ربطی به کوروش دارد؟ گفته میشود که کوروش به دست یک قوم اصیل ایرانی کشته شد. ماساگت‌ها از جمله جالب‌ترین اقوام ایرانی بودند. مایکل آکسورثی درباره آنها مینویسد: ماساگت‌ها کهن‌ترین رسوم ایرانی را حفظ کرده بودند، عادات و رسومی که ما را در فهم جایگاه زنان در امپراطوری هخامنشی کمک میکند. نشانه‌هایی که در آثار امثال هرودوت وجود دارد حاکی از خصوصیات مادرتباری و چندشوهری میان ماساگت‌ها می‌باشد. بعضی منابع ماساگتها را از اقوام یهودی ایران میدانند. جامعه‌ای که در آن زنان میتوانستند چند همسر داشته باشند، اما مردان فقط مجاز به اختیار کردن یک همسر بودند.

لالایی‌های سبزوار 
لالا لالا گل نارُم 
عزیزم غمخور مارُم [مادرم] 
لالا لالای گهواره تو را مولا نگه داره 
لالا لالا گُل پسته بخواب آهسته آهسته 
لالا لالا گُلم باشی که درمان دلم باشی 
لالا لالا خدا یارت رسول اللّه نگه دارت 
.
لالا لالا گُلم هستی 
برایت میخرم اسبی 
یکی اسب و دوتا تازی 
سر کوچه کنیم بازی
چنان که میدانیم پژوهش روان شناسان گویای آن است که تأمین نیازهای عاطفی کودک ارتباط مستقیم با تربیت اخلاقی و تثبیت معیارهای اجتماعی، اخلاقی در وی دارد. به علاوه، این لحظات، فرصت‌های سازنده ای برای کشف خلاّقیت کودک و پرورش آن، در اختیار مادر قرار میدهد و نیز موجب رشد تخیّل و قوای ذهنی مادر و کودک میشود. 

زهر مژگان کند صد رخنه در دل 
که بگشاید بروی خود دری چند 
چو من کی با تو باشد عشق اغیار 
نیاید کار عيسى از خری چند 
خراب از اوست شهر جان و دل بین 
مسخر کرده طفلی کشوری چند 
از بانو شاعره رشحه/ بیگم هاتف کاشانی

بی روی دلفریب توما را قرار نیست 
جزاشك چشم و خون دلم در کنار نیست 
سیلم ز سر گذشت چه خوش گفت آنکه گفت 
امساك در طبیعت ابر بهار نیست 
گر رازم آشکار شود عيب من مكن 
دل میرود ز دست و مرا اختیار نیست 
عهدی نبسته‌ام که بجورت توان شکست 
بی همت است هر که بعهد استوار نیست 
جانا دل شکسته جنت نگاهدار 
فرصت شمار دم که جهان پایدار نیست/ از بانو شاعره فصل بهار/ ایران الدوله/ جنت

گزینه ج

دانا

فکور 

با فهم

خردمند

زبان دان