این رباعی از جناب خیام را معنی کنید و مفهوم آنرا بیان نمایید

با سلام

این کوزه ی سفالی که هر آدم معمولی (دارای مرتبه اجتماعی پایین)  از آن آب می‌نوشد، روزی چشم پادشاه و قلب صاحب مقامی بوده، 

 این جام شراب هم که الآن در دست یک خمارآلوده است، روزی صورت آدمی مست و لب یک گوشه نشین بوده؛

 یعنی لب و صورت و چشم و دل و... اندام های کسانی بوده که روزی برای خود قدر  و مرتبه ای داشته اند و اکنون از خاک آن‌ها این کوزه ساده ساخته شده است. 

مانند این رباعی:

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است...