" تشویش خار" کنایه از چیه؟

این شعر اشاره به خاطره‌ای از یک سفر حج است که دزدان به کاروان می‌زنند و از جمله دارایی یک درویش و تهیدستی را می‌زنند که کوچکترین تغییر و ناراحتی پس از به غارت رفتن حداقل سرمایه‌‌ای که داشته در وی دیده نمی‌شود. گوینده تصمیم می‌گیرد سبک این درویش را پیشه کند چرا که او هم دوستی داشته که از دیدن روی زیبای او مشعوف می‌شده اما این دوست فوت می‌کند. برای همین گوینده می‌گوید همنشینی با گلِ زیبا (دوستش) نیکوست اگر نگرانی از خارهای گل (مرگ دوست) وجود نداشت. در نهایت گوینده تصمیم می‌گیرد که در باقیمانده زندگی، بساط همنشینی با افراد و شرکت در مجالس را برچیند، و از ارتباط با دیگران خودداری کند (و گوشه گیری در حد عدم دلبستگی به چیزی را برگزیند.)

* پیام کلی شعر: دوری گزیدن از دلبستگی‌های دنیا است.