مراد شاعر از_ نون و صاد_ در ابیات زیر چیست

منظور  از لوح سیمین پیشانی سفیده..

نون .ابروی کشیده و زیبا..

و صاد.چشم کشیده و بادامی زیبای مورد نظر شاعر است. 

دو نون واژگون = ابروان

صاد= چشمها

ابروانش چون دو نون واژگون اند

به صیادی دو چشمش  صادگونند

بزن یک چند لایک بر پاسخ من

اگر حظ بردی از شعر تر من

در بیت مورد اشاره، عبارت **«دو نون سرنگون»** و **«دو صاد»** به بخش‌هایی از **چهره معشوق** اشاره دارد.  

🔸 **«دو نون سرنگون»** استعاره از **دو ابروی کمانی و خمیده** معشوق است.  
- حرف «ن» در عربی/فارسی شبیه کمانی است که سرش خمیده و پایین افتاده.  
- «سرنگون» بودن همان خمیدگی طبیعی ابرو است.  

🔸 **«دو صاد»** اشاره به **دو چشم** معشوق دارد.  
- حرف «ص» از نظر شکل، دایره‌ای توخالی است (نظیر مردمک و حلقه چشم).  
- «طرفه دو صادش» به معنی «دو صاد جالب و شگفت‌انگیز» یا همان دو چشم است.  

📖 **توضیح کامل:**  
جامی در این غزل، اجزای صورت معشوق را با حروف الفبا (نون، صاد، میم، الف و ...) و عناصر طبیعی (شمشاد، سیم، مشک، لعل) تصویر کرده است.  
در بیت‌هایی که پرسیدید:  
- «نون سرنگون» = ابروی کمانی.  
- «صاد» = چشم گرد.  

به عبارت ساده:  
**«دو نون» = دو ابرو**  
**«دو صاد» = دو چشم**

درود   منظور دو  ابرو  ودو  چشم  باید باشد