تو به مرگ و زندگانی هله، تا جز او ندانی

جز او یعنی بجز خدا . وقتی که کل شعر رو میخونی میفهمی که  تو چاره ای نداری  جز این که به خدا روی بیاری . اینهمه راه رو رفتی و به جایی نرسیدی  .

همه صیدها بکردی، هله، میر! بار دیگر

سگ خویش را رها کن که کند شکار دیگر

...

و چاره ای نداری . جز اونکه در مدت  زندگانی  تا مرگت  به جز «حضرت حق» پناه دیگه ای نداری