"از جمادی مردم و نامی شدم"

از جمادی مردم و نامی شدم

وز نما مردم به حیوان برزدم

مردم از حیوانی و آدم شدم

پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم

.

از نظر تناسخ هر روحی که پا به عرصۀ هستی میگذاره اول در قالب «جماد» به این دنیا میاد مثل یک سنگ یا صخره . و اینجوری فقط« بودن » رو تجربه می‌کنه. تو زندگی های بعدش تبدیل میشه به نبات و «نشو و نما» میکنه  . بعد تبدیل میشه به حیوان و «صفات حیوانی» پیدا میکنه . مثل درنده خویی و حرص و حسد و خشم و... . بعد که مُرد در وجود انسانی ظاهر میشه . ولی انسانی که پسرفت نمیکنه و یه انسان حتی اگر بدی کنه باز دوباره حیوان یا گیاه نمیشه بلکه همیشه رو به تعالیه . انسانها باید صفتهای حیوانی شون رو در طول چرخۀ تناسخ از بین ببرند و به صلح و شادی برسند