منظور شهریار از "سروری شدم" تو بیت "سروی شدم به دولت آزادگی که سر با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم"

سروی شدم به دولت آزادگی که سر * با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم

سرو: درختی که به علت کشیده و صاف بودن، نماد آزادگی و سر خم نکردن است، و در ادبیات غنایی بیشتر استعاره از قامت معشوق است. سرو همچنین میوه ندارد:

به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری *  جواب داد که آزادگان تهی‌دستند (سعدی)

دولت:  بخت،  ثروت، دولت آزادگی: اضافه تشبیهی، فرو آوردن سر: گردن نهادن و طاعت پذیرفتن، با کس: به کس