این شعر رودکی را که گنج باستانی فرهنگ ماست را معنا کنید:

نوعی طنز، تنهایی و افسردگی، استفاده از غم درونی برای ایجاد لبخند تلخ. مثلاً این طنز: رابطه‌ام با دنیای بیرون مثل رابطه من با ورزش است؛ هر دو وجود نداریم.
اما طنز عدالت و قانون، به تصویر کشیدن تناقضات قانونی است. مثلاً این طنز: دزدی که بعد از دستگیری میگوید: من فقط میخواستم به اقتصاد کشور کمک کنم تا گردش پول بیشتر شود!
نوعی دیگر از طنز، با مضمون مایوسی از آینده، نگاه بدبینانه اما خنده‌دار به دنیا اینگونه است: بسیار خوش‌بین هستم که دنیا به زودی تمام میشود تا دیگر مجبور نباشم بیدار شوم.
اما در طنز نوع پوچی وجودی، خنده بر اساس بی‌معنا بودن زندگی است. مثلاً: هر روز صبح بیدار میشوم تا مطمئن شوم که هنوز در کابوس زندگی هستم.

آتشفشان روزنه ای در سطح زمین است که سنگهای گداخته، خاکستر و گازهای درون زمین از آن به بیرون فوران میکنند فعالیت آتشفشانی با برون افکنی سنگهای مذاب و با گذشت زمان باعث پیدایش کوههای آتشفشانی بر سطح زمین شده است. هر آتشفشان سه قسمت اصلی دارد.  
۱ - دهانه که نوک آتشفشان است.
۲ ـ اتاقک مواد مذاب و داغ آتشفشان، محلی که مواد مذاب قبل از فوران آنجا جمع میشود.  
۳ - مجرای مرکزی، محل اتصال اتاقک به دهان آتشفشان است.  
یک آتشفشان مکانی روی سطح زمین یا روی سطح ماه یا هر سیاره دیگر است که از آن سنگ، مذاب گازها و مواد تشکیل شده بر اثر فعالیتهای آتشفشانی در، پوسته فوران میکنند.  
آتشفشان‌ها از نظر ساختمانی با هم متفاوتند. بعضی شکافهایی در پوسته زمین هستند، بعضی گنبدی شکلند، بعضی هم ساختمان‌های کوه مانندی دارند که چاله ای در نوکشان است.

کی‌کاووس پس از رسیدن به قدرت، مانند بسیاری از شاهان، بدنبال گسترش قلمرو و کسب افتخار بود. او شنید که سرزمین مازندران تحت تسلط دیوان است و پادشاهی آنجا را که الماس نام داشت، تحت تأثیر قرار داده‌اند. این خبر، اشتیاق کی‌کاووس را برای لشکرکشی و شکست دادن دیوان برانگیخت. با وجود مخالفت‌های برخی از بزرگان مانند زال (پدر رستم)، کی‌کاووس با سپاهی عظیم عازم مازندران شد. اما راه مازندران پر از موانع و جادوهای دیوان بود. کی‌کاووس از مسیر اصلی منحرف شد و به جای نبرد با پادشاه مازندران، به سمت دژ دیو سپید (که موجودی قدرتمند و پلید بود) رفت. در آنجا، کی‌کاووس و سپاهش با طلسمی روبرو شدند که هوا را تاریک کرد و بارانی از سنگ و خاکستر بارید. این طلسم باعث شد که کی‌کاووس و بسیاری از یارانش کور شوند و نتوانند راه را پیدا کنند. در این وضعیت، دیو سپید به سراغ آنها آمد و کی‌کاووس و سپاهیانش را اسیر کرد و به بند کشید. در این هنگام، ایران در اندوه فرو رفت. زال، با درایت همیشگی خود، رستم را برای نجات شاه و سپاهش فراخواند. رستم، با دلاوری و شجاعت، با دیو سپید نبردی سخت کرد و سرانجام او را کشت. پس از آن، رستم نوشدارویی را که از سیمرغ گرفته بود، به دست آورد و با آن، بینایی را به کی‌کاووس و سپاهیانش بازگرداند.

گلشن راز، در واقع پرسشهای منظوم و مختصری است كه شيخ شبستر در جواب نامه امير حسينی هروی برای او ارسال ميكند. از پرسشها چنين برمی آيد كه هروی خود اهل فن و فرهيخته است و شگفت آنكه همه اين ابيات نغز و گاه سهل و ممتنع در يك شب سروده شده است. پاسخهای شيخ در اين اثر، تماما هماهنگ با مشرب شيخ اكبر محی الدين ابن عربی است. 

به نام چاشنی بخش زبان ها 
حلاوت سنج معنی دربيان ها 
شكر پاش زبان‌های شكر ريز 
به شيرين نكته‌های حالت انگيز 
ديوان وحشى بافقی

جشن پتو میدونید چیه؟ اصطلاحی کاملاً ایرانی و اصیل، و کسانی که به سربازی رفته اند میدانند. جشن پتو در ايام سربازی فضیلتی والاست که قبل از دریافت کارت پایان خدمت بایستی حتماً طعم آن چشیده شود. تصميم گرفتيم برای دوستی که روزهای آخر و بلکه ساعات پایانی خدمت را سپری میکرد، جهت نشان دادن ابراز احساسات و بعنوان یادگاری که هیچگاه ما را فراموش نکند، خیلی دوستانه و جانانه جشن پتوی شاهانه بگيريم. چراغ را خاموش کردیم و با يك پتو، در  پشت درب ايستاديم و منتظر مانديم تا شكار با پای خودش از راه برسد. خلاصه آن بنده خدا وارد شد. ما هم حسابی از خجالتش در آمدیم و پتو را روی او انداختيم وكلی مشت و لگد، در نهایت عشق و علاقه نثارش کردیم، و چون میزان علاقه ما شدت داشت، لبریز شد و ما با تمام توان و قدرت، انرژی فراوانی را با دل و جان هدیه کردیم و.... بعد از چند لحظه كه بنده خدا را حسابی و از نوع سلطانی و همایونی به فيض عظیم رسانديم، يک دفعه يكی از بچه‌ها با حالت ترس فرياد زد: سرگروهبان. بیجا نمیگفت، چون بگی نگی صدای ناله های سرگروهبان از زیر پتو شنیده میشد. ای وای، هر كسی به طرفی فرار كرد؛ يكی از درب، يكی از پنجره... ولی چه فایده، فرار به کجا؟ مثل دزد ناشی به کاهدان زده بودیم، خلاصه اینکه به پاس این جشن دوستانه، ایشان هم بسی دوستانه و در نهایت لطف و محبت پوست تک تک ما را کند.