در جای خالی کلمه درست را بنویسید

درود و عرض ادب🙏
گزینه سه
چون تو بسیاران بلافیده ز بخت
ریش خود بر کنده یک یک لخت لخت 
اگرچه در آبادیس برای بلافیده معنایی را نیاورده ولی من دو معنای متفاوت از این شعر مولانا داشتم که مردد بودم مطرح کنم یا نه، ولی میگویم، چون با شما خودمانی شده ام.
معنی اول بلافیده یعنی بلا دیده که ابتدا این معنا را قبلاً انتخاب کردم، ولی بعدش این پرسش برایم پیش آمد که مگه مولوی مرض داشته که واژه مانوس بلادیده را رها کرده و واژه نامأنوس بلافیده را انتخاب کرده؟
با شناختی که از شخصیت مولوی دارم و خیلی در مورد ایشون تحقیق و پژوهش کرده ام (البته بخاطر علاقه ام به تاریخ و ادبیات) آخرش به این باور رسیدم که مولوی استعداد عجیبی در سرایش داشته، اینکه اشعار زیادی دارد بخاطر ذوق و قریحه خدا داده و فطری او بوده، زرت و زرت شعر میگفته، مثل آب خوردن، براش مثل نثر روتین گفتگوهای معمولی بوده، ولی حوصله نداشته مانند مابقی شعرا با وسواس وقت بگذارد و.... اینجا هم واژه (بلافایده) را منظور داشته، همانگونه که بعضی از افراد میگویند: ما خیری از بخت ندیدیم، اینجا هم میگه مثل تو خیلی ها هستند که خیر ندیده، و بلا فایده از بخت، و... چون اینجا مولوی مجبور بوده الف میانی را حذف کند.
دلیل منطقی هم وجود دارد، چون شاعر هر گاه به تنگی قافیه رسید، این حق را دارد که حرفی را رها کند، و مخاطب خودش باید بفهمد که شاعر (راه) را بصورت (ره) ذکر کرده تا وزن شعر حفظ شود. فردوسی و مابقی شعرا هم همین کار را انجام داده اند. فردوسی هم میگوید:  
كمانها چوبايست برخاستند 
بميدان تنگ اندرون تاختند 
چپ و راست گردان و پيچان عنان 
همان نيزه و آب داده سنان 
زرهشان درآورد شد لخت لخت 
نگر تا كرا روز برگشت و بخت