بوستان سعدی در کدام قالب شعری می باشد ؟

شاهنامه داستان‌های جنگی بسیاری دارد، اما  نبرد هفت‌خان اسفندیار یکی از مشهورترین و حماسی‌ترین نبردهای شاهنامه است که زیبایی‌های زیادی دارد. در این نبرد، اسفندیار، پهلوان نامدار ایران، با حوادث بسیاری روبرو میشود که به هفت‌خوان معروف است. هر خوان شامل موانع و دشمنان بزرگی است که اسفندیار با شجاعت و دلاوری از آنها عبور میکند. این نبرد به دلیل نمایش قدرت، شجاعت، وفاداری و همچنین جنبه‌های روحی و عرفانی اسفندیار، یکی از زیباترین و ماندگارترین نبردهای شاهنامه به شمار

لالایی‌های قاین 
لالا لالای لالانِ 
رضا، شاه خراسانِ 
شفایِ دردمندانِ 
او ضامنِ غریبانِ 
* 
لالا لالایی لالایی 
همه مرغ و همه ماهی 
همه مرغا ثنا گویند 
برات ذکر خدا گویند 
* 
لالا لایی لالالایی 
گُلُم رفته به ملاّیی 
گُلم رفته که ملاّشه 
قلم در دست و میرزاشِه
لالایی‌ها درونمایه ای شاعرانه و سرشار از عواطف و احساسات دارند. صرف نظر از وزن کامل عروضی، موزون و آهنگین اند. موسیقی لالایی ها کاملاً رمانتیک و گاه غمگنانه است. همچنین تصنیف‌های زیبایی از لالایی‌ها توسط آهنگسازان معروف جهان ساخته شده که از آن میان میتوان به آثار ویلیام بارتِ انگلیسی، شوپن و موتزارت اتریشی اشاره کرد. منظور از بُعد تئاتری لالایی ها، حرکات و کُنش خاصّ مادر ضمن خواندن لالایی است که سبب میشود لالایی‌ها تأثیر مطلوبی بر روی کودک بگذارد

بیا ساقی در این فصل زمستان 
که بلبل كرده ترک باغ و بستان 
بده زان می‌که تا جانها شود گرم 
ز اندک خوردنش دلها شود نرم 
بده ساقی از آن جامم پیاپی 
که باقی مانده از جمشید و از کی 
كه گر يك قطره نوشندش موران 
همه گردند چون سام نریمان 
بیاور ساقیا آن جام گلرنگ 
که بزداید ز قلب عاشقان زنگ 
بده ساقی تو میدر باغ و گلشن 
که گردد این دل غمدیده روشن 
بیاور ساقیا آن آب حیوان 
که بخشد قطره اش صد مرده را جان 
بده بر من که افسرده است جانم 
ز تن گوئی برون رفته روانم 
بیاور ساقی آن رطل شبانه 
بمن ده با دف و چنگ و چغانه 
بیاور ساقی آن جام درخشان 
بکن لبریزش از لعل بدخشان 
از ساقی نامه بانو شاعره فرخنده ساوجی (ساوه ای)

بانو شاعره سلطان 
چند شاعره با تخلص سلطان داریم، از جمله این بانو که دختر محمود میرزا فرزند فتحعلی شاه است. محمود میرزا تذکره ای بنام (نقل مجلس) تألیف کرده که احوال و آثار زنان صاحب طبع را در آن نقل نموده و یاد آور شده است که این بانوی شاعره دختر بزرگ او بوده و از اوایل عمر تا هیجده سالگی در دامان تربیت پدر نشو و نما یافته و تخلص ويرا به سلطان، پدرش محمود میرزا انتخاب کرده و متذکر میشود دیوانی دارد که در حدود هزار بیت از آثار سلطان در آن ضبط شده و این چند بیت را بنام نمونه آثار طبع او ذکر میکنیم: 
برو ای صبا به آن کوی و بگو نگار ما را 
که نیامدی و هجر تو بساخت کار ما را 
یا: 
از سرکویش دلا بین که چسان میروم 
خنده زنان آمدم گریه کنان میروم 
همچنین: 
من از آزادگی آن میکشم آن 
که هرگز کس نبیند در اسیران.