ابیات زیر کنایه از چیست

بنظر بنده  پاسخ جایگزین شدن نور خورشید با سیاهی شب است. 

ظاهرا آبادی به مشکل فنی خورده، دیروز پاسخ  خود م رو فرستادم ولی ثبت نشده. 

در این ابیات، «باز» (پرندهٔ شکاری) کنایه از پادشاه، حاکم یا فردی قدرتمند و باهیبت است و «زاغان سیه» کنایه از افراد فرومایه، ستمکار یا بدکار.

معنی ابیات:

> چون بازِ سپیده‌دم در این باغ بر آشیانهٔ زاغ نشست،

زاغ‌های سیاه از ترس و هیبت آن باز از آشیانه‌های خود گریختند.

مفهوم کنایی:

با آمدن فردی نیرومند، عادل یا صاحب اقتدار، افراد بدکار و نالایق از ترس کنار می‌روند و مجال فعالیت نمی‌یابند.

بنابراین، این ابیات کنایه از برقراری نظم و عدالت و فرار بدکاران در برابر قدرت و هیبتِ حق یا حاکم عادل است.

دکترجان فکرکنم  به این شعر  هم بخورد

دیو چو بیرون رود فرشته  درآید

سلام بنظر بنده  جانشینی نور خورشید با سیاهی شبه