جای خالی نقطه چین را پر کنید:

شكلات شوخی و شوخی شكلاتی را شنیده اید؟ بنا بر آموزه‌های دینی و پژوهش‌های علمی، همانگونه كه حشره كش، مگس‌های مزاحم را از بين می‌برد، شوخ طبعی و طنز متعادل هم افكار سمّی، هيجان‌های منفی و آشفتگی‌های ذهنی را تار و مار ميكند. شوخی حلال مثلِ بوستان خيلی بزرگ، و خندۀ حرام محدوده و ديوارهای آن است، پس شوخی و خنده حلال، نسبت به دامنۀ خيلی وسيعی که دارد... اصلاً ولش کن، تمرين عملی: برای شروع، شما بله خود شما، روی فيش‌های كوچك، جوك، لطيفه و طنز حلال بنويسيد، كاغذها را تا بزنيد و در يك ظرف شكلات خوری بريزيد تا اعضای خانواده يا مهمانان، هر كدام يكی از آنها را بردارند و برای ديگران بخوانند و شاد شوند. روزهای بعد همه افراد خانواده، بايد در ساخت اين شكلات‌ها شريك شوند/ از کتاب شوخ طبعی، قدیری 

عنقا سر و برگيم مپرس از فقرا هيچ
عالم همه افسانهٔ ما دارد و ما هيچ 
زبر و بم وهم است چه گفتن چه شنيدن
توفان صداييم در اين ساز و صدا هيچ
بیدل

پس از غزلی كه محمّدكاظم كاظمی، شاعر افغانی ساكن ايران، در جلسه ى ديدار شاعران در سال ۹۲ خواند، كه یک شعر از شعرهاى بسيار خوب كاظمی بود، بايد گفت كه غزلْ تركيب است؛ یعنی ما بيش از يازده، یا دوازده نوع غزل داريم كه اين نوع، غزلْ تركيب است: 
بادى وزيد و دشت سترون درست شد 
طاقی شكست و سنگ فلاخن درست شد 
شاعر در اين غزل خيلی نكته هاى جالبی را ميگويد؛ اينكه الان آن وسعت فرهنگی كه از حلب تا كاشغر ادامه داشته، امروز اين قدر تكّه تكّه شده است، افغانستان جدا شده، تاجيكستان، ازبكستان و... اينها اغلبشان قلمروهاى فرهنگی همين كشور عزيز ما بودند. البته كتابش بسيار زيبا چاپ شده امّا نه لوكس. دريغ كه حتّی با تورّق يك شبه ى من، در آن غلط چاپی كه اختاپوس چاپ ايران است، ديده ميشود. 
آن كس ز ديار آشنايی است 
داند كه متاع او كجايی است 

برای سلامتی همه دوستان گلم در آبادیس و عزیزانشون صلوات🙏

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

محتشم کاشانی (۹۰۵۹۹۶ه. ق) شاعر پارسی گوی قرن دهم هجری و هم دوره با پادشاهی شاه طهماسب یکم صفوی بود. یعنی ۹۰۵ تا ۹۹۶ قمری که شهرت ادبی محتشم بخاطر دوازده بند عاشورایی اوست اما در یکی از نسخ خطی دیوان او، چند ترکیب بند در خور دیگر نیز وجود دارد. وی به یکی از بزرگ ترین شعرای ایران در سبک اشعار مذهبی و مصائب ائمه اطهار (علیهم السلام) شیعه بدل شد و اشعارش در سرتاسر ایران شهرت خاصی یافت، بطوری که میتوان وی را معروف ترین شاعر مرثیه گوی ایران دانست که برای اولین بار سبک جدیدی در سرودن اشعار مذهبی به وجود آورد. پس از مرگ محتشم شاگردش اشعار او را در شش کتاب جمع آوری کرد. این اشعار شامل قصاید، غزلیات، رباعیات، قطعیات، ترکیب بندها و مثنویات محتشم بود. از معروف ترین اشعار محتشم میتوان به این ترکیب بند عاشورایی او اشاره کرد: 
باز این چه شورش است که در خلق عالم است 
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است 
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین 
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است 
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو 
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است 
گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب 
کآشوب در تمامی ذرات عالم است 
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست 
این رستخیز عام که نامش محرم است 
در بارگاه قدس که جای ملال نیست 
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است 
جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند 
گویا عزای اشرف اولاد آدم است.
محتشم کاشانی، دیوان اشعار، ترکیب بند شماره۱.

طبیب دردمندان 
ای طبیب دردمندان خسرو خوبان کجایی ؟
ای شفابخش دل مجروح بیماران کجایی ؟

ظلم وجوروجهل وکین یکباره عالم را گرفته 
ظالمان جولان دهندای مصلح دوران کجایی ؟

دشمنان شادوعزیزان خواروقرآن مانده 
بيكس یا معزّ الاولیاء ای حامی قرآن کجایی ؟

صبح امید محبّین از غمت شام سیه شد 
شمع دل افروز در شام سیه روزان کجایی ؟

دیده ما، زنتظارت شدسفیدای نور چشمان 
قلبهاخون شدزهجرت ای مه تابان کجایی ؟

چون بیایی خاک پایت سرمۀ چشمم نمایم 
رُخ نهم برمقدمت ای روح بخش جان کجایی ؟

رفت ازکف صبروازدل تاب تا آندم که آید 
بوی پیراهن ز مصر ای یوسف کنعان کجایی ؟

تا به کی با هم نشینیم و بگوییم درد یاران ؟
تابه کی ریزیم اشک از دیدۀ گریان کجایی ؟

عمرکوتاه است و ترسم مرگ آید ناگهانی 
جان دهم اما نبینم روی آن جانان کجایی ؟

قالب شعری ترجیع‌بند