بجای..... واژه درست را بنویسید

درود فراوان و عرض ادب 🙏
به به، صرفاً به گفتن گزینه اول اکتفا نمیکنم، چون از ابوالقاسم فردوسی رسیدیم به ابوالقاسم عنصری بلخی جان، ملک الشعرایی که بیش از ده قرن قدمت داره، یعنی چهار قرن قبل از فردوسی و مهجور مانده، و اینگونه آغاز کرده:
ای شریعت را قرار و ای مدیحت را مدار
شهریار بامداری پادشاه با قرار 
تا میرسه به 
هرکجا ابیض نمایی غلّه برگیرد هوا
هرکجا باره دوانی ذلّه بردارد غبار 
مخاطبش گویا سلطان محمود غزنوی هست، با امیر نصر برادر سلطان رفاقت صمیمی داشته، و این مدیحه خیلی طولانی هست و ممکنه باعث خستگی و رنجش دوستان بشه، اکتفا میکنم به رباعی زیبا و معروفش:
گفتم صنما دلم ترا جویانست
گفتا که لبم درد ترا درمانست
گفتم که همیشه از منت هجرانست
گفتا که پری ز آدمی پنهانست

کوتاه ولی پر معنا.
دو نکته رو اضافه میکنم، اول اینکه فردوسی خیلی تعصب نشون داده که از واژگان غیر فارسی کمتر استفاده کنه ولی عنصری برعکس، نصف کلمات عربی هست، تا جایی که اگر عربی رو بلد نباشیم متوجه کلامش نمیشیم😀 همین مدیحه هم اینجوری تماماً عربی تمام میشه که: 
ارقم رمح ترا اعجاز بیضای قرین
بختم بختم ترا اقبال یزدی مبار
بر وزن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن، رمل مثمن محذوف. شاید همین معرب بودن لغات باعث فراری دادن مخاطب شده. 😀 نکته دوم اینکه عنصری رو به چاپلوسی و تملق و پاچه خواری محکوم کردند که این درست نیست، اگر خوب دقت کنیم، شاعر با زیرکی متوجه میشه که سلطان به شعر و شاعر اهمیت زیادی میده، پس تلاش میکنه سلطان رو به اخلاق، مکارم اخلاقی و انصاف با رعیت تشویق کنه. موقع شعر خوندن یکی بهتره که کنارمون باشه و هی بگه به به.. به به.. به به.. تا انرژی مضاعف بده 😀اینم بعنوان حسن ختام کلام، هدیه به شما و دوستان عزیزم:

عنبر است آن حلقه گشته زلف او یا چنبر است
چنبر است آری ولیکن چنبر اندر عنبر است

اصل او از زنگ و بر یک اصل او سیصد شکن
هر شکنجی را که بینی ز اصل او سیصد سر است

هر سری را باز سیصد بند گوناگون چنانک
زیر هر بندی ازو یک مشت مشک اذفر است

طبع او طبع بهار آمد که دایم همچو او
گلبر است و گل نگار و گل کش و گل پرور است

گر همی گل پرورد طبع بهاران کار اوست
طبع او گل پرورد زیرا که گل را مادر است

چون بهار آید ز طبع او دمد نی ریح گل
این بهار از گل دمیده ست این از آن نیکوتر است
سپاسمند🙏