متن زیر از کیست و از چه نوع سخنوری می باشد ؟
متن زیر از کیست و از چه نوع سخنوری می باشد ؟
« عبارتی است که در آن گوینده را در آن مقصد و مرادی به جز بیانی ساده و ادعای قصد خالی از احساسات و هیجانات درونی نباشد »
الف) فروغ الزمان فرخزاد – سخن مظلوم
ب) ملک الشعرای بهار – نثر
ج) جلال الدین همای – نثر مسجع
د) زرین کوب – سخن مظلوم
٣ پاسخ
با سلام
گزینه ب درست است.
این متن نه در مورد ستم و دادخواهی از مظلوم است و نه سجع دارد (مسجّع: آهنگین و دارای کلمات موزون و دارای قافیه).
دوستی نوشته بود: بودن نصفه و نيمه آدما بدردت نمیخورده، خودت رو درگیر چنین کسی نکن، اونایی كه، نه میشه گفت هستن، و نه میشه گفت نیستن، چون بعضیا فقط از تنهایی و اجبار کنارمون هستن، جسمشون هست، ولی دلشون باهات نیست، همونایی که اشتباهی ممکنه بخاطرشون قید بقیه رو بزنی، چون آخرش بهت میگه (لياقت تو بهتر از منه) میدونی یعنی چی؟ یعنی باهات جور نیستم، حس خوبی بهت ندارم، میخواستم اوقاتم بگذره، تا حالا تحملت کردم، ولی حالا محترمانه برو، ولت میکنه و میره، بعد احساس بدی بهت دست میده، احساس طرد شدن، احساس کم بودن، حالا تو موندی و پل های خراب شده پشت سرت.
گزینه ب) ملکالشعرا بهار – نثر
این جمله برای توصیف نوعی از نثر استفاده میشه که خیلی ساده و بیتشریفات وایمیسه، بدون هیجان یا احساس اضافی. مطابق آزمایشی بهار این تعریف رو آورده، نه فروغ فرخزاد یا جلالالدین همای و…