معنای کلمات « ساری و شاذ » کدامند ؟

این دو در  علم حقوق متداولند. ''جاری و ساری'' ترکیب مناسب برای قانونی است که ''قوت قانونی یافته و مجری'' است. ''شاذ'' در  اصل  واژه فقهی است و از  آنجا به دامن حقوق و گفتمان عمومی سرایت کرده است. به هر تقدیر، ''شاذ'' به آندسته از  اظهارنظرهای غیرمتداول و در تعارض و تزاحم با اقوال مشهور فقها یا حقوقدانان اطلاق می‌شود. بنابراین، سخن یا قولِ شاذ، قولی "غیرمعمول و نامتعارَف"  است. گفتنی است، از شاذ نبایست افاده معنایی مثبت شود، مثلا نبایست بگوییم ''عمل‌های زیبایی  آن دکتر جراح شاذ و خاص است.''