واژه ی « کجا » به چه معنی است؟

خليد خار درشتی بپای طفلی خرد
بهم برآمد و از پويه باز ماند و گريست
بگفت مادرش اين رنج اولين قدم است
ز خار حادثه، تيه وجود خالی نيست
هنوز نيك و بد زندگی بدفتر عمر
نخوانده ای و بچشم تو راه و چاه، يكيست
ز پای، چون تو در افتاده اند بس طفلان
نيوفتاده درين سنگلاخ عبرت، كيست
نديده زحمت رفتار، ره نياموزی
خطا نكرده، صواب و خطا چه دانی چيست
دلی كه سخت ز هر غم تپيد، شاد نماند
كسيكه زود دل آزرده گشت دير نزيست
ز عهد كودكی، آمادهٔ بزرگی شو
حجاب ضعف چو از هم گسست، عزم قويست
بچشم آنكه درين دشت، چشم روشن بست
تفاوتی نكند، گر ده است چه، يا بيست
چو زخم كارگر آمد، چه سر، چه سينه، چه پای
چو سال عمر تبه شد، چه يك، چه صد، چه دويست
هزار كوه گرت سدّ ره شوند، برو
هزار ره گرت از پا در افكنند، بايست
رخشنده اعتمادی. پروین.