«الهي گلهاي بهشت در پاي عارفان خار است، جوينده تو را با بهشت چه کار است؟»

به مجمعي که درآيند شاهان دو عالم نظر به سوي تو دارم غلام روي تو باشم

نه در اين عالم دنيا که در آن عالم عقبي همچنان بر سر آنم که وفادار تو باشم

مي بهشت ننوشم ز جام و ساقي رضوان مرا به باده چه حاجت که مست روي تو باشم

من بي مايه که باشم که خريدار تو باشم حيف باشد که تو يار من و من يار تو باشم