بن مضارع ستودن چیه؟

ستای

1- می توان کارواژه را به زمان اکنون برد. سپس پیشوند می و  شناسه را برداشت.

می ستاید (می آغازین و د پایانی را بر می داریم)

2- می توان کارواژه را به گونه فرمانی به کار برد سپس ب آغازین را برداشت.
بستای (ب آغازین را بر می داریم)

3- می توان از روش های فراگیر آواهای همسان بهره گرفت که همواره پاسخگو نیست.

زدود (زدای)

ربود (ربای)

نمود (نمای)

گشود (گشای)

فزود (فزای)

اگرچه همیشه این روشهای فراگیر پاسخگو نیست، اما برای به یاد آورن می تواند راهنمای خوبی باشد.

فعل رو امر کن میشه بستای بعد ب رو از اولش بردار میشه ستای بن مضارعت بدست میاد:)

ستاک  گذشته و حال   بنواژه ی  'ستودن' به  نوبه 'ستود' و 'ستای'  است که در کارواژه های'ستود+ند'  و 'می+ستای+م' به کار رفته اند.