قدیمی‌ترین زبان زندهٔ جهان کدام است؟

پاسخ قطعی و مورد توافقی برای «قدیمی‌ترین زبان زندهٔ جهان» وجود ندارد، زیرا باید مشخص کنیم منظور از «قدیمی‌ترین» چیست: قدیمی‌ترین متون مکتوب، قدیمی‌ترین تداوم گفتاری، یا بیشترین شباهت به شکل باستانی.

با این حال، چند زبان معمولاً در این بحث مطرح می‌شوند:

1. زبان تامیل

بسیاری از زبان‌شناسان آن را یکی از قوی‌ترین نامزدها می‌دانند.

دارای سنت ادبی پیوسته‌ای بیش از دو هزار سال است.

هنوز میلیون‌ها نفر به آن سخن می‌گویند.

2. زبان چینی

سنت نوشتاری بسیار کهنی دارد (بیش از سه هزار سال).

البته چینی امروزی با چینی باستان تفاوت‌های زیادی دارد.

3. زبان یونانی

از دوران یونان باستان تا امروز سابقهٔ مکتوب پیوسته دارد.

بیش از ۳۰۰۰ سال تاریخ نوشتاری مستند دارد.

4. زبان عبری

زبان باستانی است که پس از دوره‌ای عمدتاً مذهبی بودن، دوباره به زبان گفتاری روزمره تبدیل شد.

5. زبان فارسی

ریشهٔ آن به فارسی باستان و میانه می‌رسد.

اگرچه فارسی امروز با فارسیِ دوران هخامنشی یکسان نیست، اما پیوستگی تاریخی و ادبی قابل توجهی دارد.

اگر معیار قدیمی‌ترین زبانِ هنوز زنده با سنت ادبی پیوسته و کاربرد روزمره باشد، معمولاً تامیل بیش از همه به‌عنوان نامزد اصلی مطرح می‌شود. اما از دید زبان‌شناسی، اعلام یک «برندهٔ قطعی» چندان دقیق نیست، زیرا همهٔ زبان‌های زنده در طول زمان دگرگون شده‌اند و مفهوم «قدیمی‌ترین زبان» خود محل بحث است.