معنی سپاس در مصرع اول و دوم بیت زیر چیست

درود و عرض ادب🙏
پاسخ گزینه چهارم هیت
چون گزینه یک و دو یک معنا دارند.
باید ابتدا معنی کلمه سه پاس رو از خود فردوسی بپرسیم، ایشون اینجور معنی کردند: 
به آزادگان گفت یزدان سپاس 
نیاش کنم من بپیشش سه پاس
که این همان معنی (سه وقت، سه نوبت) دارد ولی باز در جای دیگر میگوید:
خرد چشم جانست چون بنگری 
تو بی چشم شادان جهان نسپری 
نخست آفرینش خرد را شناس
نگهبان جانست و آن سه پاس 
سه پاس تو چشم است و گوش و زبان 
کزین سه رسد نیک و بد بی گمان 
اینجا سه پاس، به معنی سه پاسداری شونده هست، فردوسی میگه اول خالق عقل را بشناس چون عقل باارزش ترین نعمت الهی است و این عقل حافظ جان تو و سه پاس توست، یعنی سه عضو داریم که باید ازش پاسداری کنیم و عقل و خرد، محافظ و پاسدار حقیقی سه پاس (چشم و گوش و زبان) هست، یعنی اگر خطایی از این سه پاس سربزند از بی عقلی ماست. این مقدمه رو عرض کردم تا دوستان عزیزم عنایت داشته باشند که کلمه طبق مفهوم جمله معناش تغییر میکند و باید به فحوای کلام دقت کنیم.
این شعر که گفتگویی هست حین نگارش نامه برای پادشاه چین، و مربوط به پادشاهی بهرام گور است چنین است: 
یکی پادشا بود شنگل بزرگ 
به مردی همی راند از میش گرگ 
چو با من سزا دید پیوند خویش 
به من داد شایسته فرزند خویش 
دگر آنک گفتی که خیز ایدر آی 
به نیکی بباشم ترا رهنمای 
مرا شاه ایران فرستد به هند 
به چین آیم از بهر چینی پرند 
نباشد ز من بنده همداستان 
که رانم بدین گونه بر داستان 
دگر آنک گفتی که با خواسته 
به ایران فرستمت آراسته 
مرا کرد یزدان ازان بی نیاز 
به چیز کسان دست کردن دراز 
ز بهرام دارم به بخشش سپاس 
نیایش کنم روز و شب در سه پاس 
در پایان معنی چند کلمه:
شنگل: تلفظش شَنگَل هست به معنی شنگول معنی میده یعنی (شنگ، شوخ، دزد، عیار) ولی اینجا اسم پادشاه هند است که همدست افراسیاب شد.
ایدر: اینجا
چینی پرند: پارچه ابریشم چینی